نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ديده ، ملازمت ننموده است . [ 139 ] [ طشتى بخارايى ] [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] طشتى بخارى ، به حرفهء كلندگرى ، « 1 » اشتغال داشت . خالى از فهمى نبود اين بيت از وى است : بيت : اشك ما سيلاب ابر درد و رنج عاشقى است * ما نمىگوييم تنها مردمان هم گفته‌اند [ 140 ] طبخى بلخى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] طبخى بلخى ، تخلّص استادزادهء آشپز است ، به بخارا آمده ، خود را از جملهء شعرا عدّ مىكرد و در وادى شاعرى ، هرچه مىپخت ، چون كسى نمىخريد خود مىخورد . بيت : هر كلّهء خامى كه بود مىخرم او را * گر كس نخرد مىپزم و مىخورم او را اين مطلع از سخنان پختهء اوست :

--> ( 1 ) . كلندگرى ، زمين را با كلنگ كندن و كلندگر ، آنكه با كلند كار كند ( فرهنگ معين ، 3 / 3038 ) .