سخنورى را به قدم نكته‌پرورى مىنورديدم ، اشعار مطبوع و ابيات مصنوع مىگفتم و عزّ وصول يافته ، خلعت قبول مىپوشيدم و اين غزل ذو بحرين مع مستزاد موشّح مصنوع از آن جمله است : نمايش تصوير نوروز نشاط را صباح است اين نظم * در مجلس عيش مثل راح است اين نظم گر اهل زمان ز من ندارند قبول * ياران زمانه را صلاح است اين نظم مخفى نماند كه اين غزل ذو بحرين مع مستزاد موشّح را ، چون به همراهى مستزاد خوانده شود ، بحر هزج مثمن سالم است . تقطيعش هشت بار مفاعيلن مىشود و چون بىمستزاد ملحوظ گردد بحر هزج مسدّس محذوف مىگردد ، تقطيعش مفاعلن مفاعلن فعولن است و غزل مذكور مشتمل است بر پانزده موشّح : موشّح اول ، بيتى است كه به سرخى بر صدر ابيات غزل مرقوم گرديده است و هريك از كلماتى كه در برابر هريك از ابيات غزل مكتوب شده ، آن كلمه از همان بيت غزل ، به طريق تعميه حاصل مىشود و آن بيت اين است :