كردن ، ناشايسته‌تر بود . لمؤلفه : طمع مكن ز كسى « مطربى » كه شكل طمع * سه حرف و جملهء او را ميانه كاواك است حكما گفته‌اند كه اگر از كريم ، طمع كنند ، وصف ذميم نباشد ، چنان‌كه ابراهيم - عليه السّلام - تكريم طمع كرد كه قوله تعالى : وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ « 1 » . آن كو طمع از در خدا كرد * مرداركشى ، به سگ رها كرد اما به ابناء و انام طمع كردن ، اذمّ اوصاف است ، زيرا كه طمع ، موجب آزار دل ايشان است .

--> ( 1 ) . سورهء شعراء ( 26 ) ، 82 .