نقطهء سوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ايشان را نديده و القاب و اشعار ايشان را ، از غيرى شنوده [ است ] . [ « 69 » ] [ جعفر بيگ بخشى ] [ متوفى 1021 ق / 1612 م ] جعفر ، به « آصف خان جعفر بيگ بخشى » شهرت دارد و از شعراى معتبر عراق است

--> ( 69 ) . ميرزا قوام الدين جعفر بيگ بخشى قزوينى آصف خان سوم ، از اركان سلطنت جلال الدين محمد اكبر و نور الدين جهانگير پادشاه بوده است . پدرش ميرزا بديع الزّمان در زمان شاه طهماسب صفوى ، چندين سال وزارت و حكومت كاشان داشته و عمويش خواجه غياث الدين على آصف خان دوم كه سالها پيش از او به هند رفت و منصب بخشيگرى اكبر شاه را داشت : آيين اكبرى ، 1 / 306 ؛ جهانگيرنامه ، ص 127 ؛ عرفات العاشقين ، برگ 116 - 117 ؛ مآثر الامراء ، 1 / 107 - 115 ؛ خلاصة الاشعار تقى كاشى ؛ منتخب التواريخ ، 2 / 138 - 139 و 392 393 ؛ اكبرنامه ، 3 / 834 ؛ توزك جهانگيرى ، ص 109 ؛ اقبالنامهء جهانگيرى ، ص 67 ؛ مكتب وقوع ، ص 15 - 24 ؛ تذكرهء ميخانه ، ص 160 - 164 در حاشيه ؛ كاروان هند ، 1 / 283 - 298 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى ، 4 / 2785 ؛ فهرست موزهء بريتانيا ، ذيل ريو ، 200 ؛ تذكرهء نصرآبادى ، ص 53 - 55 ؛ هفت‌اقليم ، اقليم چهارم ، 3 / 171 - 175 ؛ تذكرهء حسينى ، ص 87 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 86 ، ( ش 47 ) ؛ شام غريبان ص 68 ؛ نشتر عشق ، 1 / 347 - 350 ؛ مخزن الغرائب ، ص 584 - 592 ؛ هميشه‌بهار ، ص 55 ؛ كلمات الشعراء ، ص 390 ؛ قاموس الاعلام ، 2 / 1821 ؛ خير البيان ؛ برگ 416 ؛ مرآت جهان‌نما ، برگ 60 ؛ لغت نامهء دهخدا ، 1 / 125 ؛ تاريخ ادبيات فارسى هرمان اته ، ترجمهء شفق ، ص 83 ؛ سفينهء خوشگو ، حرف جيم ؛ نتايج الافكار قدرت ، ص 155 - 156 ؛ شمع انجمن ، ص 111 ؛ الذريعه ، 9 / 1 / 198 ؛ فرهنگ سخنوران ، 1 / 212 - 213 ؛ حدائق السلاطين ، ص 159 - 165 .