فكانّما اضاف آدم و حوّا » « 1 » يعنى هرمؤمنى كه مهمان كند يك مرد مسلمان را ، چنان باشد كه حضرت آدم صفى را مهمان كرده باشد [ و هركه دو نفر را مهمان كند ، چنان است كه گويى آدم و حوّا را مهمان كرده است ] و اين حديث ، تا به ده تن واقع است و در آخر گويد : هركه ده تن را ، مهمان كند ، خداى تعالى ، بدهد او را ، مزد هركه نماز گزارد و حج كند و روزه دارد ، تا روز قيامت . پس اى عزيز من ! مهمان به خانه آر و مهمان را گرامى دار كه خواجهء عالم - صلّى اللّه عليه و سلّم - مىفرمايند كه : « من كان يؤمن باللّه « 2 » و اليوم الآخر فليكرم ضيفه « 3 » » يعنى هر كه ايمان آرد به خداى تعالى و روز قيامت ، گو مهمان را گرامى دارد كه مهمان ، هديهء خداى است كه : « الضيف هدية اللّه » و به بركت « 4 » او ، گناهان ميزبان كم مىشود ، به مضمون حديث : « الضيف اذا نزل ، نزل برزقه و اذا ارتحل ، ارتحل بذنوب اهله « 5 » » . حكايت : آورده‌اند كه يكى از اصحاب ، مهمان به خانه نبردى ، رسول - صلّى اللّه عليه و سلّم - با وى عتاب كردند كه چرا مهمان به خانه نمىبرى ؟ گفت : يا رسول اللّه ! زنى دارم ستيزه كار ، اگر مهمان ، به خانه برم ، مدّتى با من خصومت كند ! حضرت - صلّى اللّه عليه و سلّم - فرمودند : برو و طعامى بساز كه من امشب ، به خانهء تو مىآيم . مرد بيامد و زن را اعلام نمود ، زن بخروشيد و گفت كه : لايق مهمانى رسول - صلّى اللّه عليه و سلّم - در خانه ، چيزى موجود نيست ، اين معامله را به وقتى ديگر افكن ؛ مرد گفت : نتوانم كه امشب حضرت وعده فرموده است . زن سوگند خورد كه من هيچ طعامى نسازم ، پس مرد به دست خود طبخ كرد . چون شب شد رسول - صلّى اللّه عليه و سلّم - بيامدند و از طعام

--> ( 1 ) . صحيح مسلم ، كتاب اطعمه ، 35 . ( 2 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( بامه ) . ( 3 ) . صحيح مسلم ، 1 / 49 ؛ المصنّف صنعانى ، 11 / 7 ، ح 19746 ؛ المستدرك حاكم ، 4 / 164 . ( 4 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( به بركهء ) . ( 5 ) . الفردوس بماثور الخطاب ، 2 / 432 ؛ ح 3896 .