مير تقي الدين كاشاني
30
خلاصة الأشعار و زبدة الأفكار ( بخش كاشان ) ( فارسي )
در عذابش مالك دوزخ كند جِدْ ، ليك او * در عذاب خويش ، بيش از وى نمايد اهتمام پيروِ عصيان ، پرستش از ره فرض محال * گر به حكم او نمايد عرصهء دوزخ مقام مالك دوزخ سزد گر طعنه بر رضوان زند * جاى آن دارد كه دوزخ را شود فردوس نام منكر تقوى شمارش آن هم از راه محال * گر نهد بىرخصت او جانب فردوس گام متّصل رضوان برد بر مالك دوزخ حسد * روضهء رضوان بود شرمندهء دوزخ مدام اى گرانبار از گنه خواهى كه آسان بگذرى * روز محشر از سر پل در محلّ ازدحام حرز خود بايد كه سازى حبّ سلطان اليقين * ورد خود بايد نمايى يا امير المؤمنين و له فى المرثية آسمان افكند شورى ناگهان در روزگار * كز شمار افتاد شورانگيزى روزشمار رستخيزى گشت پيدا ناگهان كز دهشتش * وعدهء وصل قرار افتاد « 1 » با دار القرار آتش پرشعلهاى افروخت چرخ دهرسوز * آنچنان ، كز هر شرارش شد جهانى پرشرار وحشتى افتاد در ايرانيان ناگه كه داشت * وحشيان را از چريدن باز ، در دشت تتار
--> ( 1 ) . اصل : افتا .