آيات شريف كلام الله مجيد كه در اين متن آمده همگى با قرآن كريم مقابله شد ، آنگاه صورت كامل و صحيح آيه ثبت شده و در كنار آن ، شمارهء آيه و اسم سوره اضافه گرديده است . در باب اخبار و احاديث نبوى مذكور در اين كتاب نيز به همين ترتيب عمل شد ، يعنى در همه كتب و منابع حديث كه دسترسى اينجانب بدانها مقدور بود جستجو شد و صورت صحيح آنها نقل گرديد . نيز براى دسترسى به سند بعضى از احاديث اين كتاب كه در بين متصوفه متداول بوده اما در كتب حديث نيامده بود ، ناگزير به تأليفات اين قوم از قبيل طبقات الصوفيه ، كشف المحجوب ، تذكرة الاولياء ، اسرار التوحيد و جز اين‌ها مراجعه و سند آنها پيدا شد . از آنجا كه رسم الخط نسخه خطى به رسم امروز نبود على الرسم تغييراتى جزئى داده شد كه نمونه‌اى از آنها در ذيل درج مىشود : در جميع نسخ « گ » به صورت « ك » ( كاف تازى ) كتابت شده بود ، به رسم الخط امروز آورده شد . نيز حرف « چ » در همه نسخ با يك نقطه آمده بود ولى در متن حاضر با سه نقطه نگارش يافته است . كلمات مختوم به هاء غير ملفوظ كه در موقع جمع‌بستن‌هاى بيان حركت آنها در جميع نسخ حذف شده بود در متن حاضر اضافه گرديده و علامت جمع جدا از آن نوشته شده است ، مانند « جامها » به جاى « جامه‌ها » ، « خانها » به جاى « خانه‌ها » ، « بندها » به جاى « بنده‌ها » ، « صدقها » به جاى « صدقه‌ها » ، « لقمها » به جاى « لقمه‌ها » ، « معركها » به جاى « معركه‌ها » . كلماتى چون شهادت ، نبوت ، عبادت ، دعوت ، قدرت ، قوت ، اخوت ، به قاعده قديم همه جا شهادة ، نبوة ، عبادة ، دعوة ، قدرة ، قوة ، اخوة آمده بود . اين كلمات اگر در تركيب تازى نبود به روش امروزى شهادت ، نبوت ، عبادت ، دعوت ، قدرت ، قوت نوشته شد . در جميع نسخ ميان دال مهمله و ذال معجمه فرق گذاشته نشده بود ، اما در متن حاضر در همه مواضع ذال با نقطه نوشته شده است . نيز در همه نسخ پ فارسى گاه با « با » فرقى نگذاشته شده بود و هر دو با يك نقطه نوشته شده بود ، در متن حاضر پ فارسى با سه نقطه نوشته شده است .