صبح را به وضو نماز خفتن گزاردند « 1 » و مشاهده اين حالت موجب تحير و تعجب فقير شد و سبب مزيد حسن اعتقاد و اخلاص فقير گشت نسبت به حضرت ايشان . ذكر ايثار « 2 » و شفقت و مرحمت حضرت « 3 » ايشان نسبت باصحاب و ساير درويشان : كرم و لطف حضرت ايشان را حد و نهايت نبود هميشه محنت و مشقت ، خود اختيار مىكردند و فراغت و راحت خدام و اصحاب را بر نفس خود ايثار مىنمودند - . خدمت مير عبد الاول عليه‌الرحمه در مسموعات خود نوشته‌اند كه كرتى در اوايل بهار ، جمعى از ملازمان و خادمان حضرت ايشان بولايت كش مىرفتند ، روز بيگاه شد « 4 » و به ضرورت در ميان كوه توقف نمودند خدام خيمه نصب كردند ، بعد از نماز شام باران گرفت ، حضرت ايشان فرمودند كه مرا در طهارت اين خيمه تردد است من اينجا نمىباشم ، اصحاب آنجا باشند و درين باب الطاف نموده مبالغه فرمودند و همان يك خيمه بيش همراه نبود بموجب امر ايشان فقرا و اصحاب در آن خيمه باشيدند و آن شب تا روز باران مىريخت « 5 » و سيلها روان شد ، چون صباح شد و نماز بامداد گزاردند ببعضى « 6 » عنايت كرده چنين فرمودند كه ما شرم داشتيم كه « 7 » در خيمه باشيم و اصحاب در باران باشند و آنچه در باب خيمه فرمودند سترى « 8 » بوده است تا ياران بىتردد باشند . بعضى از اصحاب نقل كردند كه كرتى در فصل تابستان كه هوا به‌غايت گرم بود ، حضرت ايشان بجانب مزرعه كه بزاورد « 9 » گويند توجه فرمودند و جمعى از فقرا و اصحاب در ملازمت بودند ، مزارعان آن موضع يك آلاجوغ « 10 » داشتند « 11 » آن را براى

--> ( 1 ) - مج : گزارده‌اند ( 2 ) - مى : ذكر ايشان و ( 3 ) - بر : ( حضرت ايشان ) ندارد ( 4 ) - مى ؛ چپ : بيكاره شد و شب به ضرورت ( 5 ) - بر : باران ريخت ( 6 ) - مج : ببعض ( 7 ) - مى : كه خود در خيمه باشيم ( 8 ) - بر : سرى ( 9 ) - مج : چپ : برآورد ، - مى ، برآورد ( 10 ) - چپ : آلاجوق چپ : در نسخه بدل : آلاجوغ ( 11 ) - مج : داشتند از براى .