3 سير تصوف 1 - زاهد و صوفى مىدانيم كه در بادى نظر اختلافى و افتراقى ميان يك نفر صوفى و يك تن زاهد وجود نداشت و اگر كسى از مسلمانان پاك‌اعتقاد و پارسا ، فقر و انزوا اختيار مىكرد براى اين بود كه بهتر بتواند تدبر و انديشه كند و به‌وسيله عبادت و اوراد و اذكار دائم در خلوتگاه خويش به خداوند متعال نزديكتر شود و اين خود طريقه خاصى بود براى پرورش قواى روحى و تسلط بر نفس و خواهشهاى نفسانى و تصفيه باطن و زندگانى پارسائى تا رفته‌رفته در اواخر قرن دوم « 1 » هجرى اين گوشه‌گيران منزوى و يا صحراگردان

--> ( 1 ) - صاحب رساله قشيريه مىنويسد : بنام تصوف اين نام برايشان برفت و به اين نام شهره گشتند اين بزرگان ، پيش از آنكه سال بر دويست كشد از هجرت ، -