يافت . زيرا دو پسر او بنام بايسنقر ميرزا و سلطان‌على ميرزا كه كروفرى داشتند اولى در سال 905 هجرى بدست يكى از سرداران خويش كشته شد و دومى در سال 906 بعد از سقوط سمرقند بامر محمد خان شيبانى ( شيبك خان ) به قتل رسيد . [ 12 - سلطان حسين ميرزا بايقرا ] : فرزند غياث الدين منصور بايقرا پسر عمر شيخ بن تيمور گوركانى در سال 842 در شهر هرات متولد شد ، هفت سال بيشتر نداشت كه پدرش درگذشت و او در كنف حمايت ميرزا ابو القاسم بابر قرار گرفت و بعد از مرگ بابر به مرو شاهجهان رفت و در سال 861 قيام كرد تا اينكه در سال 862 موفق شد ناحيه نسا و باورد و گرگان را تصرف كند و استراباد را مقر حكومت خويش سازد و در عين حال از سلطنت ابو سعيد نيز تمكين و اطاعت نمود و چون سلطان ابو سعيد در سال 873 به فرمان اوزن‌حسن در آذربايجان كشته شد و ميدان نيز از رقيب و حريف نيرومند خالى بود سلطان حسين ميرزا به خراسان هجوم برد و شهر هرات را به‌آسانى تسخير كرد و در آنجا به تخت سلطنت نشست و تا سال 911 كه سال فوت او است با استقلال و اقتدار تمام در مشرق ايران سلطنت كرد . دوران سلطنت سلطان حسين ميرزا بايقرا هرگاه از لحاظ وسعت خاك و قدرت و نيرومندى اركان ملك به اهميت سلطنت ابو سعيد گوركانى نباشد قطعا از جهت رونق بازار هنر و ادب و صنايع ظريفه بمراتب بهتر از آن است . چنان كه گفته شد در دربار هرات در زمان سلطنت اين پادشاه و وجود وزير دانشمند و ادب‌پرور او امير على شيرنوائى و از نظر تشويق و نوازش و حمايتى كه نسبت به اهل فضل و هنر مبذول مىداشتند ، يكى از باشكوهترين