و علت غائى تأليف ذكر شمايل و مناقب حضرت ايشان است و چون خواجه احرار در نيمه دوم قرن نهم در شهر سمرقند بر مسند ارشاد نشسته و تا پايان عمر نيز در همان شهر اقامت داشته است لذا سخن ما درباره پادشاهان و فرمانروايان تيمورى بعد از شاهرخ محدود و منحصر خواهد بود به كسانى كه در شهر سمرقند و حدود ماوراءالنّهر سلطنت و حكومت داشته‌اند و به‌نحوى از انحاء سرگذشت ايشان با مضامين كتاب يا صاحبان تذكره مربوط مىشود و البته آن هم با نهايت اختصار فقط تا حدودى كه رشته ارتباط و اتصال حفظ مىشود . [ 8 - ميرزا الغ‌بيك ] : محمد ترغاى الغ‌بيك كه در 9 جمادى الاولى 796 در سلطانيه متولد شده فرزند بزرگ شاهرخ است كه در سال 810 يعنى اوان سلطنت شاهرخ از طرف پدر بر قسمتى از خراسان و مازندران حكومت يافت و اندكى بعد به فرمانروائى ماوراءالنّهر منصوب شد و شهر سمرقند پايتخت محبوب امير تيمور را مقر حكمرانى خود قرار داد و قريب چهل سال در زير سايه قدرت پدر به فراغت بال حكومت كرد و چون خود در علوم رياضى و نجوم از بزرگترين دانشمندان عصر خويش بود در آن مدت ، هم خود را بنشر علم و دانش و هنر و عمران و آبادى سمرقند مصروف داشت و با مساعدت چند تن از علماى رياضى و نجوم زمان خود چون صالح الدين موسى مشهور به قاضىزاده رومى و معين الدين كاشى و غياث الدين جمشيد كاشى و مولانا على قوشچى ، زيج سلطانى را ترتيب داد و با مساعدت استاد قوام الدين شيرازى معمار و مهندس مشهور و مولانا على قوشچى در ظاهر سمرقند رصدخانه‌اى بنا نهاد كه از عجايب بناهاى زمان خود بشمار مىرفت كه حتى گوهرشاد آغا مادر الغ‌بيك براى ديدن آن از هرات به سمرقند سفر كرد ولى با اين همه دانش و فضل ، قدرت اراده و