على بن حسين واعظ كاشفى
ديباچه 28
رشحات عين الحيات ( فارسي )
هماكنون نيز ، در مغرب ايران در كار و بر كارند و براى خود خانقاه و دستگاههائى مرتب و منظم دارند و به روشى و منشى كه در طريقت و شريعت گزيدهاند روزگار مىگذرانند و در راه رضايت خدا و خدمت بخلق خدا گام برمىدارند . چون در متن كتاب ، بطريقى مستوفى ، از مجارى احوال و اقوال آنان سخن رفته است ، ديگر بتكرار آن ضرورت نيست . اين كتاب چهارمين كتابى است كه تا آغاز قرن دهم هجرى ، در اين زمينه ، به زبان پارسى نوشته شده است و نخستين كتابى بشمار مىرود كه منحصرا در شرح حال بزرگان مشايخ يك سلسلهء خاص از اهل تصوف ، يعنى طريقهء نقشبنديه ، به زبان پارسى تاليف و تدوين يافته است . نويسندهء مفلق و مؤلف محقق آن ، مولانا فخر الدين على بن حسين كاشفى سبزوارى ، مشتهر بصفى است كه در سال 867 هجرى قمرى در سبزوار متولد شده و در سال 939 در بيرون شهر هرات درگذشته است و بعد او را بهرات آورده به خاك سپردهاند . او از خويشان و شاگردان و پيروان عارف نامى ، مولانا عبد الرحمن جامى و خود از متمسكين همين سلسلهء نقشبنديه بوده است كه بعد ، در زمان سلطنت شاه اسماعيل و پسرش شاه طهماسب صفوى ، در زمرهء ارادتمندان و در سلك مخلصان خاندان نبوت و ولايت و دودمان عصمت و طهارت صلوات اللّه عليهم اجمعين درآمد و چند كتاب در ذكر فضائل و مناقب آنان به روش علماء اماميه پرداخت . مصحح دقيقهياب و محشّى موشكاف اين كتاب مستطاب ، دوست فاضل و محقق نگارنده آقاى دكتر على اصغر معينيان و فقه اللّه تعالى است كه به ساليان دراز ، در راه تصحيح و تنقيح فصول و ابواب و ايضاح و تحشيه مطالب و مباحث آن ، رنج فراوان كشيده است . يك نگاه به تعليقات فاضلانه و حواشى محققانهء او نشان مىدهد كه پايه و مايهء كار را تا حدّ نصاب دقت و صحت رعايت كرده است . آقاى معينيان ، فرزند مرحوم شيخ محمد مهدى معين الشريفة ، در سال 1293 شمسى ، در شهر سمنان از شهرهاى حاشيهء كوير لوت ، در خانوادهء اهل علم و روحانى متولد شد و بقول شيخ اجل ، همه قبيلهء او