629 - عباس بن محمد بن ابى محمد يزيدى [ 1 ] از پدرش و از جدّش و نيز جماعتى از اهل اين خاندان سخن گفتيم . خاندانى است معروف در ادب . عباس به سال 241 وفات كرد . . 630 - عباس بن محمد [ 2 ] او ابو الفضل كنيه داشت . معروف بود به عرّام . مردى خوش‌ذوق بود . او را نوشته‌هايى است به شيوهء طنز و لهو . . 631 - عبد الله بن ابراهيم بن عبد الله [ 3 ] ابو حكيم خبرى به فتح خاء و سكون باء . ملقب به معلم . خبر از بلاد فارس است . وى در درب الشاكرية مىزيست . عارف به نحو و ادب و لغت و فقه بود . قاضى اكرم در اخبار النحاة گويد : وى در ادب عرب سر آمد بود . خطى خوش داشت . نزد شيخ ابو اسحاق شيرازى فقه آموخت و در علم تقسيم ميراث و حساب براعت يافت و در آن باب كتابى نوشت . ديوان حماسه و ديوان بحترى و چند ديوان ديگر را شرح كرد . از ابو محمد حسن بن على جوهرى و جماعتى ديگر سماع حديث كرد . روشى پسنديده داشت . ديندار و صدوق بود . نواده‌اش ابو الفضل بن ناصر روايت كرده كه روزى چيزى مىنوشت . سپس تكيه داد ، قلم را از دست بنهاد و گفت : مرگ است خوش آمد و بمرد . اين روز ، روز سه شنبه بيست و دوم ذوالحجهء سال 476 بود . . 632 - ابو هفّان عبد الله بن احمد [ 4 ] شاعر و خطيب . در ايام مأمون در بصره مىزيست . او نحوى و لغوى و راوى ، از مردم

--> [ 1 ] المختصر و نيز بنگريد به الوافى 16 : 652 ، طبقات ابن الجزرى 1 : 354 . [ 2 ] المختصر و نيز بنگريد به الوافى 16 : 652 ، الفهرست : 94 ، بغية الوعاة 2 : 28 ، قفطى 2 : 384 . وى گويد : نام عرام ، مفضل بن عباس بن محمد است . [ 3 ] المنتظم 9 : 99 ، إنباه الرواة 2 : 98 ، الوافى 17 : 5 ، طبقات الاسنوى 1 : 471 ، طبقات السبكى 5 : 65 ، البداية و النهاية 12 : 153 ، النجوم الزاهرة 5 : 159 ، بغية الوعاة 2 : 29 . [ 4 ] المختصر و بنگريد به طبقات ابن المعتز : 409 ، الفهرست 144 ، تاريخ بغداد 9 : 370 ، نزهة الالبّاء : 204 ، الوافى 17 : 27 ، لسان الميزان 3 : 249 ، بغية الوعاة 2 : 31 ، نيز زهر الآداب و ثمار القلوب و ديوان المعانى و الامالى و الكنايات و محاضرات الادباء و البصائر و جز آن .