دارد ، چون عين كه معانى مختلف دارد . همچنين است سوء ترجمه و آن هنگامى است كه مترجم به يكى از دو زبان آگاهى كامل نداشته باشد . ابو عمرو بن العلاء گويد : لحن گاه در اعراب است و گاه در ايكه دو تن به گونه‌اى با هم سخن گويند كه خود بفهمند و ديگران نفهمند . مردى در نزد رسول الله ( ص ) آيه‌اى خواند و غلط خواند ، رسول الله فرمود : رفيقتان را ارشاد كنيد . سعيد بن سلم گفت : بر رشيد داخل شدم ، مبهوت هيبت و شوكت او گشتم ناگاه عبارتى را غلط ادا كرد ازآن‌پس در نظرم خرد آمد . گويند كه ابو جعفر منصور در مجلسى در حضور اعرابيى عبارتى را غلط ادا كرد . اعرابى گوشهايش را تيز كرد ، بار ديگر غلط گفت ، غلطى بزرگتر ، اعرابى گفت : افّ بر اين مرد . اين چگونه سخن گفتن است . بار سوم باز در كلام او لحن و غلطى بود ، اعرابى گفت : خدا را به شهادت مىگيرم كه تو اين خلافت را به قضا و قدر به چنگ آورده‌اى . از عبد الله بن مبارك روايت شده كه علم را در يك ماه بياموزيد و ادب را در دو ماه . اصمعى مىگفت [ 1 ] : چيزى كه بيش از همه بر طالب علم از آن مىترسم اين است كه اگر نحو نداند كلمه‌اى از حديث نبوى را غلط بخواند كه فرمود هركس به عمد بر من دروغ بندد جايگاهش پر از آتش شود . زيرا رسول الله هرگز لحن و غلط در سخنش نبود و هر كه سخن او را غلط نقل كند بر او دروغ بسته است .

--> [ 1 ] روضة العقلاء : 223 .