زنان صوفى همسران مردان صوفى جز رابعه بنت اسماعيل همسر احمد ابن ابى الحوارى كه ذكر وى در بالا رفت ، ( سلمى ، همان ، 139 ) ( جامى ، همان ، 617 ) ( ابن جوزى ، همان ، ربع 4 / 212 ) در زير نام پارسا زنانى مىآيد كه به همسرى مردان صوفى درآمده بودند و چون ايشان ، خود احوالى عالى داشته‌اند . « نسيبه » همسر يوسف بن اسباط بوده كه فرزندى هم براى او آورده است . ( سلمى ، همان ، 93 ) . « معاذه عدويه » با كنيه أمّ صهبا كه همسر و فرزندش در جنگ كشته شدند . وى همواره به ياد همسر و فرزندش بود و آرزو داشت كه خداوند ديدار همسر و فرزندش را در بهشت نصيب وى كند . در احوال وى هنگام مرگ آورده‌اند كه ابتدا گريست و سپس خنديد . از او پرسيدند كه چرا گريستى و سپس چرا خنديدى ؟ گفت : گريه‌اى كه ديديد به جهت دورى از روزه و نماز و ذكر بود . اما شادمانيم به جهت ديدار ابو الصهبا بود كه او را در حياط خانه ديدم كه حلّه‌اى سبز بر تن داشت . ( ابن جوزى ، همان ، 15 ) عايشه نيشابورى ( سلمى ، همان ، 157 ) و صفراء رازيه ( سلمى ، همان ، 163 ) دو همسر ابو حفص حداد نيشابورى بودند كه هريك احوالى عالى