همان ، ربع 4 / 249 ) ( مناوى ، 1999 ، ج 1 / 661 ) درباره شيخ ابو عبد اللّه بن خفيف و مادرش نيز آورده‌اند كه « شيخ در عشر اخير رمضان احياى شب مىكرد تا شب قدر دريابد . به بام درآمده بود و نماز مىكرد ، و والده وى أمّ محمد در درون خانه متوجه حق سبحانه نشسته بود . ناگاه انوار شب قدر بر وى ظاهر شدن گرفت . آواز داد كه اى محمد ! اى فرزند ! آنچه تو آنجا مىطلبى اينجاست . شيخ فرود آمد و آن انوار را ديد و در قدم والده افتاد . و بعد از آن شيخ مىگفت كه : « از آن‌وقت باز قدر والده خود دانستم » ( جامى ، 1370 ، 621 )