كرامات زنان عارف بسيارى از صوفيه به داشتن كرامت ( انجام كار خارق عادت كه از اولياء اللّه سرمىزند ) مشهورند . در احوال بعضى زنان عارف نيز آمده است كه كراماتى داشته‌اند . مارگارت اسميت و عبد الرحمن بدوى هر دو فصولى از كتاب خود را به وصف كرامات رابعه عدويه اختصاص داده‌اند . مأخذ اكثر اين روايات تذكرة الاولياء عطار است و ساير نويسندگان تذكره از وى نقل كرده‌اند . داستان آمدن دزد به خانه رابعه ، معجزه پرنده و پياز ، دوستى رابعه با حيوانات ، برخاستن شتر در طريق مكه ، پرواز بر سجاده ، داستان جوشيدن كاسه بدون آتش و داستان بيست گرده نان و پرواز ملخ‌ها و روشن شدن سر انگشتان او و . . . يكى از كراماتى كه به بعضى از ايشان نسبت داده‌اند صفت مستجاب‌الدعوه بودن است . عايشه بنت ابو عثمان حيرى ( سلمى ، 1999 ، 185 ) ( جامى ، 1370 ، 617 ) و ( ابن جوزى ، 1992 ، 83 ) و فاطمه بنت عمران ( سلمى ، 235 ، 1999 ) ( ابن جوزى ، 1992 ، ج 2 / 73 ) و عونه نيشابوريه ( سلمى ، 1999 ، 221 ) به داشتن اين صفت معروفند . عمره فرغانيه از بزرگترين اولياء است كه در فراست يگانه‌ى زمان خود