بانّ من الاهل على قربه * كذاك من مسكنه القبر " براى آن كه در گور خفته است عيد فطر و قربان و عاشورايى « 1 » نيست ، آنكه خانه‌اش گور است در عين نزديكى به خانواده ، از ايشان جدا و دور است . " ( همان ، 289 ) همچنين سلام گويد شنيدم كه مىگفت : آن كه خدا را دوست دارد به او انس مىگيرد و هركه به او انس گيرد به طرب مىآيد و هركه به طرب آيد مشتاق او مىشود . هركه مشتاق او شود واله و سرگشته مىشود . هركه واله شد به خدمت او درمىآيد . هركه به خدمت او درآمد و اصل مىشود و هركه و اصل شد به او اتّصال يافت و هركه اتّصال يافت او را شناخت و هركه او را شناخت به او نزديك شد و هركه به او نزديك شد خواب به چشمانش نمىآيد و بارقه‌هاى اندوه و حزن وجود او را فرا مىگيرد . ( ابو القاسم حسن نيشابورى ، همان 289 ) حيونه واله و شيداى حق است . رابطه‌ى او با حق رابطه‌اى عاشقانه است ، كه در آن حق حبيب و شاعر محب است . محبى كه از جسمش پوست و استخوانى باقى نمانده ، اما در درون دل وى آتش وجد و شيفتگى همواره روشن و فروزان است . « عوسجه » نيز جزو زنان شاعرى است كه نامش در رديف « عقلاى مجانين » آمده است . عوسجه اهل واسط بود و مقيم بيت اللّه الحرام . روايت‌هايى كه از او نقل مىشود او را در حال طواف خانه كعبه يا در

--> ( 1 ) . در ميان اعراب عاشورا روز عيد و مباركى است . آن‌ها بر اين گمان‌اند كه در اين روز توبه حضرت آدم پذيرفته مىشود ، يونس از دهان ماهى بيرون مىآيد و ايوب از رنجهايش رهايى مىيابد . اين اعتقادات پيش از اسلام و ماجراى عاشوراى امام حسين ( ع ) در ميان ايشان وجود داشته است .