( 15 ) پروردگارا بر محمد وآل پاكش درود فرست وما را از آنان قرار ده كه خلق را به سوى تو دعوت مىكنند واز آنان مقرّر فرما كه بندگان را به درگاه تو هدايت وراهنمايى مىكنند وما را از بهترين خاصان نزد خود بگردان اى مهربانترين مهربانان . دعاى ششم : به وقت صبح وشام ( 1 ) سپاس خداى را كه به نيروى خود شب وروز را آفريد . ( 2 ) وبه توانائى خويش ميان آن دو تفاوت قرار داد . ( 3 ) وبراي هر يك حدّى محدود وزماني مشخص نهاد . ( 4 ) هر يك را درون ديگرى فرو برد وبرون آرد از يكى بكاهد وبه ديگرى بيفزايد وبا اين نظم دقيق روزى بندگان ونشو ونماى آنان را تأمين فرمايد . ( 5 ) پس شب را براي بندگان آفريد تا در آن از حركت رنج آور وفعاليتهاى خسته كننده بيارمند ، وآن را لباس قرار داد تا مردم در آن آرام گيرند وخواب راحت كنند واين همه سبب آسايش وتوانايى ايشان است ودر پى آن به لذت وخوشى مىرسند . ( 6 ) وروز را بينايى بخش قرار داد تا در آن به جستجوى فضل حق خيزند ، وبه أسباب رزق وروزى أو دست يابند ، ودر زمين أو در پى سود ناپايدار دنيا وادراك نفع دائمي آن جهان به راه افتند . ( 7 ) به همهء اين أمور كار ايشان را به سامان مىآورد واعمالشان را مىآزمايد ومىنگرد كه به هنگام طاعت ، وأوقات بجا آوردن واجبات ، وموارد احكام أو چگونه‌اند ؟ تا بدكاران را به جزاى عملشان ونيكوكاران را به پاداش كردار نيكشان برساند . ( 8 ) بار الها پس تو را سپاس كه پردهء سياه شب را به نور صبح شكافتى وما را از روشنى روز بهره‌مند ساختى ودر راه فرآهم آوردن روزى بينا فرمودى واز پيشامدهاى خطرناك بلا وسختيها نگه داشتى .