( 2 ) تو اى خداى بزرگ در هر زماني براي أهل آن روزگار ، از زمان آدم تا پيغمبر خاتم حضرت محمد صلى الله عليه واله راهنمايانى فرستادى كه پيشوايان هدايت خلق ومربيان أهل تقوى بودند ، درود بر همهء آنها باد . واى پروردگار بزرگ همهء آنها را از روى لطف واحسان خويش به مغفرت وخشنودى ياد فرما . ( 3 ) خداوندا از ياد مبر أصحاب گرامى محمد صلّى اللَّه عليه وآله را كه نيكوترين أصحاب بودند وآنان را كه در يارى أو با امتحان نيكو ، آزموده گرديدند وآن وجود مبارك را در كنف حفظ وحمايت خود گرفتند وبه استقبالش شتافتند ودر أجابت دعوت نبوتش بر يكديگر سبقت گرفتند وچون پيامبر صلّى الله عليه واله دليل رسالتش را به گوش آنها رساند دعوتش را پذيرفتند . ( 4 ) ودر راه انتشار آيين توحيدىاش از زن وفرزند خود كناره گرفتند وبا پدران وفرزندان خود جنگ وقتال كردند ودر سايهء وجود آن حضرت پيروز شدند . ( 5 ) وآنان را كه در درون دلها مهر ومحبت آن پيغمبر گرامى را پنهان داشتند وبا عشق ومحبت أو در آرزوى سودايى بي زيان بودند . ( 6 ) وآنان را كه چون به ريسمان محكم آيين أو چنگ زدند همهء معاشرينشان از آنها دورى گزيدند وچون در سايهء قرابت ايمانى رسول صلّى الله عليه واله در آمدند خويشاوندانشان هم از آنها بريدند ، خدايا آنها را هم از ياد نبر ( ومشمول درود ورحمت خاص خود بگردان ) ( 7 ) پروردگارا ، آنچه را كه براي رضاى تو ودر راه احياى دين تو از آن چشم پوشيدند از كرم خويش به آنها عطا فرما . وآنها بودند كه همراه با پيغمبر ، مردم را براي رضا وخشنوديت به سوى تو دعوت كردند . ( 8 ) خدايا از آنها به خاطر آنكه در راه تو از ديار خويش دور شدند واز زندگى خويش واز وسعت وگشايش ، به فقر وسختى در افتادند وبراي اعزاز وتعظيم دين تو ، آن ستمديدگان بسيار رنج وتعب ديدند ، قدردانى وسپاسگزارى فرما . ( 9 ) پروردگارا ! خير ونيكى رسان بر آنان كه از أصحاب پيغمبر صلّى الله عليه واله پيروى كرده‌اند . آنان كه مىگويند « خدايا تو از لطف وكرم خويش ، به ما وبه برادران ايمانى كه بر ما در ايمان به پيامبرت سبقت گرفتند ، آمرزش ومغفرتت وبهترين جزا را عطا فرما . » . ( 10 ) آنان كه به سوى مقصد أصحاب نبي صلّى الله عليه واله حركت كرده‌اند ودر پى آنها شتافته‌اند وهمچنان با عقيدة وايمان أصحاب ، زندگى را بدرود گفته‌اند ، . ( 11 ) وهيچ شك وريبى ، بصيرت ومعرفت آنها را از راه توحيد خدا منحرف نكرده است وهرگز در مورد پيروى از أصحاب واقتدا به هدايت آنها ، شك وشبهه‌اى در دل پاكشان راه نيافته است . ( 12 ) در حالي كه از راه وهدف أصحاب ، نگهبانى كردند ودر راه مقصود ، آنها را يارى دادند . دين پاك آنها را بر گزيدند وبه راه هدايت آنها شتافتند وبه آنها اقتدا نمودند . وهر چه از أصحاب به آنان ( تابعين ) رسيد همه را بدون اتهام به كذب وخلاف پذيرفتند .