دعاى دوم : درود وتحيّت بر پيامبر ( ص ) ( 1 ) حمد وستايش خداى را كه با نعمت وجود پيامبر بزرگوارش حضرت محمد صلّى اللَّه عليه واله بر ما منّت نهاد وبر امتهاى پيشين وقرنهاى گذشته چنين منّتى نگذاشت . واين نعمت بزرگ را با قدرت بىپايان خويش بر ما عطا نمود ، قدرتى كه هيچگونه عجزي در آن راه ندارد وكوچكترين أشياء از حيطهء قدرت وعلمش ناپديد نخواهد شد . ( 2 ) أو ما را خاتم همهء أمتها قرار داد وبر ملل گذشته برترى بخشيد . ما را بر منكران حضرتش شاهد وگواه قرار داد وبر مردمى كه بىارزش وبىعزّت بودند غلبه وفزونى بخشيد . ( 3 ) پروردگارا پس بر محمد صلّى اللَّه عليه واله كه امين وحى تو است وشريفتر وبزرگوارتر از همهء آفريدگان تو مىباشد وپيشواى رحمت وقائد خير است وكليد بركات است ، درود وتحيّت فرست . ( 4 ) آن‌چنان‌كه براي اقامه امر وفرمان تو جان خود را در طبق اخلاص گذاشت . ( 5 ) وبدن خود را در معرض سختيها قرار داد . ( 6 ) ودر دعاهايى كه به درگاهت داشت عداوت خود را با خويشاوندان مشركش اظهار نمود . ( 7 ) ودر راه رضا وخشنودى تو با بستگان وقبيله خود جنگ كرد ( 8 ) وبراي احياى دين تو از أرحام خويش نيز بريد . ( 9 ) تا آنجا كه نزديكان خود را كه بخداى يكتا ايمان نياوردند همه را از خود دور كرد ( 10 ) وبيگانگان را كه حكم تو را أجابت كردند بخود نزديك نمود . ( 11 ) ودر راه رضاى تو با دورترين مردم كه ايمان آوردند دوستى كرد . ( 12 ) وبا نزديكترين كسانش كه كفر پيشه كردند آهنگ دشمنى نواخت . ( 13 ) ودر رساندن پيام تو خود را خسته كرد ( 14 ) ونفس شريف خود را در راه دعوت به آيين ودين تو به رنج وسختيهاى فراوان افكند . ( 15 ) وعمرى را با اندرز ونصيحت ، به تربيت آنان كه دعوتت را پذيرفتند سپرى نمود . ( 16 ) واز وطن خود به سوى بلاد غربت دور از شهر وديار خويش ودور از محل أقامت وزادگاه خود ودور از جايگاه انس والفتش با اراده‌اى پايدار در راه عظمت واعزاز دين تو هجرت نمود واز تو اى خداى بزرگ عليه كافران يارى طلبيد . ( 17 ) تا خواسته‌اش در مورد غلبه بر كافران ومنكران تحقق يافت . ( 18 ) وآنچه در بارهء أولياء ودوستان تو تدبير نمود بحدّ تمام وكمال رسانيد .