حيا ننما ، اين علم را متكبّر و كسى كه از سؤال حياء مىكند فرا نمىگيرد . عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ، از شيعيان شما كسانى را سراغ دارم كه شرب خمر نموده ، راه را بر مردم مىبندند و راهها را مخوف و خطرناك مىكنند ، مرتكب زنا و لواط شده ، ربا مىخورند مبادرت به فواحش مىكنند ، در خواندن نماز و گرفتن روزه و دادن زكات سستى از خود نشان مىدهند ، قطع رحم مىنمايند و كبائر و معاصى كبيره را اتيان مىكنند ، پس توجيه آن چيست و چرا مؤمنى كه شيعه شما است فاعل اين قبايح مىباشد ؟ حضرت فرمودند : اى ابراهيم ، آيا در سينه ات غير از اين سؤال ، سؤال ديگرى خلجان نمىكند ؟ عرض كردم : چرا اى فرزند رسول خدا ، سؤال بزرگتر از اين ! حضرت فرمودند : آن سؤال چيست ؟ عرض كردم : اى فرزند رسول خدا آن سؤال اين است كه : از دشمنان و كسانى كه نصب عداوت و بغض شما را مىكنند كسانى را يافته‌ام كه نماز زياد خوانده و بسيار روزه گرفته ، زكات اموالش را داده ، حج و عمره نموده ، بر جهاد راغب و حريص بوده ، افعال نيك و كردار پسنديده داشته صله رحم نموده ، حقوق برادران دينى را اداء كرده ، در مالش با ديگران رعايت مواسات را كرده ، از شرب خمر دورى نموده ، مرتكب زنا و لواط و ساير فواحش نمىگردد ، منشأ آن چيست و چطور مىتوان اين را توجيه كرد ؟ پس برايم اين راز را گفته و برهان و بيّنه اش را بيان نماييد ، به خدا سوگند فكرم را به خود مشغول كرده و خواب شب از من ربوده است . راوى مىگويد : حضرت باقر عليه السّلام تبسّم نموده و سپس فرمودند : اى ابراهيم ، بيانى كه مشكلت را حل كند و سؤالت را جواب داده باشم برايت ايراد خواهم نمود و علمى نهان از خزائن علم خدا را اظهار خواهم كرد ، بگو چگونه اعتقاد اين دو گروه ( شيعيان عاصى و دشمنان مؤدّب به آداب ) را يافته اى ؟ عرض كردم : محبّين و شيعيان شما كه فاعل افعال ياد شده مىباشند كسانى هستند كه اگر بين مشرق و مغرب را از طلا و نقره پر كنند و به آنها دهند كه دست از دوستى و ولايت شما برداشته و به سراغ غير شما روند هرگز اين كار را نمىكنند و اگر در راه دوستى شما با شمشير بينىهاى ايشان را ببرند و نيز در اين راه كشته شوند از اين راه برنگشته و دست از آن بر نمىدارند .