مثل اينها در بين امّت من نيست مگر مثل كسانى كه در امّتهايى بودند كه به واسطه اينها عذاب شدند . حديث ( 66 ) پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد برقى ، از محمّد بن يحيى ، از حمّاد نقل كرده كه وى گفت : محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم برخى از شيعيان شما هستند كه خواجه بوده و بسيار عفيف و عابد مىباشند ولى سخت درشت خوى و سريع الغضب هستند سرّ اين چيست ؟ حضرت فرمودند : سرّش و جهتش آن است كه او را فرزند نمىشود و در عين حال اهل فحشاء و زنا نيست . حديث ( 67 ) و با همين اسناد ، از برقى با اسنادش مرفوعا تا حضرت ابى عبد الله عليه السّلام حديث را اين طور نقل كرده : از امام عليه السّلام راجع به خواجه سؤال شد ؟ حضرت فرمودند : سؤال مكن از كسى كه نه مؤمن او را زاييده و نه او مؤمن مىزايد . حديث ( 68 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از عبد الله بن جعفر از مسعدة بن زياد از حضرت جعفر بن محمّد از پدران گرامش عليهم السلام نقل كرده كه فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرموده : گروه ترك را تا مادامى كه به شما كارى ندارند رها كنيد و متعرضشان نشويد زيرا تند خوهايشان بسيار خشن و بد اخلاق و زنهايشان خسيس و مقبوض اليد ( دست بسته ) مىباشند . حديث ( 69 ) و با همين اسناد از حضرت جعفر بن محمّد از پدر بزرگوارشان عليهما السّلام نقل كرده‌اند كه فرمود : مروان بن حكم گفت : وقتى على عليه السّلام در بصره ما را هزيمت داد و شكست خورديم اموالى كه از ما به دست سپاهيانش افتاده بود را اين طور به ما رد كردند ، هر كس كه اقامه بيّنه نمود بر مالش ، آن را به او برگرداند و كسى هم كه بيّنه نداشت را قسم داد و پس از قسم مال را به او رد كرد .