باب بيست و نهم سرّ قرار دادن دو دست بر روى زمين در سجود پيش از قرار گرفتن دو زانو روى خاك حديث ( 1 ) على بن حاتم از قاسم بن محمّد ، از حمدان بن الحسين از حسين بن وليد ، از طلحه سلمى ، از ابى عبد الله عليه السّلام راوى مىگويد : محضر امام عليه السّلام عرض كردم : براى چه در سجود دو دست را پيش از دو كاسه زانو روى زمين مىگذارند ؟ حضرت فرمودند : به خاطر آنكه دو دست كليد نماز مىباشند . باب سىام سرّ اين كه در ركوع سبحان ربّى العظيم و بحمده و در سجود سبحان ربّى الاعلى و بحمده مىگويند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن سعيد از نصر و فضاله ، از عبد الله بن سنان ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم در نماز بودند در كنارشان حضرت امام حسين عليه السّلام قرار داشتند ، رسول خدا صلَّى الله عليه و آله تكبير گفته ولى حسين عليه السّلام تكبير نگفتند پس پيوسته رسول خدا صلَّى الله عليه و آله تكبير مىفرمود و منتظر بودند كه حسين عليه السّلام نيز تكبير بگويند ولى آن جناب جواب نمىدادند تا هفت تكبير از پيامبر صلَّى الله عليه و آله گفته شد پس حسين عليه السّلام در مرتبه هفتم جواب تكبير را دادند ، امام صادق عليه السّلام فرمودند : از اينجا گفتن هفت تكبير در ابتداء نماز سنّت گرديد . حديث ( 2 ) پدرم با همين اسناد از حسين بن سعيد ، از ابن أبى عمير ، از عمر بن أذينه ، از زراره ، از حضرت أبى جعفر عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : حضرت حسين بن على عليهما السّلام دير به سخن آمده تا جايى كه در اين فاصله اى كه حضرتش تكلَّم نمىكردند ديگران خوف داشتند كه آن جناب نتوانند تكلَّم كرده و سخن بگويند در چنين موقعيّتى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله براى خواندن نماز بيرون رفتند در حالى كه حسين عليه السّلام را به دوش مبارك گرفته بودند ، مردم پشت سر آن حضرت