پرسيدند : خداوند جو را از چه آفريد ؟ حضرت فرمودند : خداوند تبارك و تعالى به آدم عليه السّلام امر فرمود كه از آنچه براى خود اختيار كرده اى زراعت نما ، جبرئيل عليه السّلام مشتى از گندم برايش آورد ، آدم يك قبضه و حوّا نيز قبضه اى از آن برداشتند ، جناب آدم به حوّا فرمود : تو زراعت مكن حوّا نپذيرفت و امر او را اطاعت نكرد ، پس آنچه را كه آدم كاشت گندم بار داد و آنچه را كه حوّا غرس نمود ثمره اش جو گرديد . حديث ( 3 ) و با همين اسناد از حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام مروى است كه آن حضرت فرمودند : از نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم سؤال شد : خداوند متعال هويج را از چه آفريد ؟ پيامبر فرمودند : روزى براى ابراهيم عليه السّلام ميهمانى رسيد و آن حضرت چيزى نداشت كه با آن ميهمانش را پذيرايى نمايد در دلش گفت : متوجّه سقف اطاق شده و تيرى از تيرهاى سقف را بيرون بكشم و آن را به نجّار بفروشم تا از آن بت بسازد ، ولى اين كار را نكرد و صرفا به حديث نفس اكتفاء نمود ، پس از خانه بيرون رفت و با خود ازار و پارچه اى برد ، به مكانى رسيد و در آن جا دو ركعت نماز گذارد ، فرشته اى حاضر شد و از سنگريزه ها و سنگهاى آن موضع مشتى برداشت و در ازار ابراهيم ريخت و سپس در هيئت شخصى آن ازار را حمل كرد و به خانه ابراهيم عليه السّلام آورد ، دقّ الباب كرد و وقتى اهل بيت آن حضرت آمدند ، گفت : اين ازار ابراهيم است و بگيريد ، آنها وقتى ازار را گشودند سنگريزه ها به ذرّت و سنگهاى دراز به هويج و سنگهاى گرد و مدور به شلغم تبديل شده بود . باب سيصد و هفتاد و هفتم سرّ زرد بودن رخها و كبود بودن چشمها و ريزش دندانها و ورم نمودن صورتها حديث ( 1 ) احمد بن محمّد بن عيسى علوى حسينى رضى الله عنه ، از محمّد بن اسباط ، از احمد بن محمّد بن زياد قطان ، از ابو الطيّب احمد بن محمّد بن عبد الله ، از عيسى بن جعفر علوى عمرى رضى الله عنه از پدرانش ، از عمر بن على ، از پدر بزرگوارش على بن ابى طالب عليه السّلام در مدينة النبى صلَّى الله عليه و آله و سلَّم حضرت فرمودند : نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند :