باب سيصد و شصت و يكم سرّ مكروه بودن خواستن حوائج از مخالفين حديث ( 1 ) پدرم از احمد بن ادريس ، از حنان نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابا جعفر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند : از مخالفين حوائج خود را نخواهيد و آنها را مكلَّف به رفع نيازمنديهاى خود نكنيد زيرا ايشان نيز روز قيامت ما را مكلَّف مىكنند حوائجشان را بر طرف نماييم . حديث ( 2 ) و با همين اسناد از حضرت ابو جعفر عليه السّلام منقول است كه فرمودند : حوائج و نيازهاى خود را از مخالفين نخواهيد چه آنكه اين وسيله اى مىشود براى آنكه در روز قيامت ايشان به رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم راه پيدا كنند . باب سيصد و شصت و دوّم سرّ اين كه روز قيامت مردم را به اسم مادرهايشان مىخوانند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از حسن بن محبوب ، از ابى ولَّاد از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : خداوند تبارك و تعالى روز قيامت مردم را به اسم مادرهايشان مىخواند و نداء مىرسد : كجا است فلان بن فلانه ( فلانى پسر فلان زن ) و اين به خاطر آن است كه حق تعالى ايشان را در ستر و پوشش خوانده باشد نه به طور علنى و آشكار . باب سيصد و شصت و سوّم سرّ اين كه فرزند زنا داخل بهشت نمىشود حديث ( 1 ) احمد بن محمّد رحمة الله عليه از پدرش ، از محمّد بن احمد از ابراهيم بن اسحاق ، از محمّد بن على كوفى ، از محمّد بن فضل از سعد بن عمر جلاب نقل كرده كه وى گفت : حضرت ابى عبد الله عليه السّلام به من فرمودند :