باب سيصد و پنجاه و پنجم سرّ اين كه حق تعالى گوشت گاو و گوسفند و شتر و ساير حيوانات مأكول را حلال كرده حديث ( 1 ) على بن احمد رحمة الله عليه ، از محمّد بن ابى عبد الله ، از محمّد بن اسماعيل ، از على بن عبّاس ، از قاسم بن ربيع صحّاف ، از محمّد بن سنان نقل كرده كه حضرت ابا الحسن الرّضا عليه السّلام در جواب مسائلش مكتوبى فرستاده و در آن مرقوم فرمودند : حق تعالى گوشت گاو و گوسفند و شتر را حلال كرد چون اين حيوانات زياد بوده و وجودشان ممكن است و نيز گاو وحشى و غيرش را از انواع حيوانات وحشى مأكول اللَّحم را حلال فرمود زيرا غذايى كه مىخورند نه حرام بوده و نه مكروه و از طرفى اين حيوانات نسبت به هم مضرّ نبوده چنانچه به انسانها نيز ضررى وارد نكرده مضافا به اين كه در آفرينش آنها هيچ زشتى و قباحتى ديده نمىشود . باب سيصد و پنجاه و ششم سرّ مكروه بودن تناول نمودن غدّه ها حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد از محمّد بن شمون ، از عبد الله بن عبد الرحمن از مسمع بن عبد الملك ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : وقتى يكى از شما گوشت خريد غدّه هاى داخل آن را بيرون بياورد زيرا تناول اين غدّه ها رگ جذام را تحريك مىكند . باب سيصد و پنجاه و هفتم سرّ حرام بودن تناول نخاع و طحال و بيضتين حديث ( 1 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رحمة الله عليه از على بن الحسين سعدآبادى ، از احمد بن محمّد بن خالد ، از احمد بن محمّد بزنطى ، از ابان بن عثمان نقل كرده كه وى گفت : محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم : چگونه تناول طحال ( سپرز )