باب سيصد و سى و ششم سرّ اين كه مرد وقتى به همسرش نسبت ناروا داد بايد چهار بار شهادت دهد ولى اگر غير شوهر اين نسبت را دهد حدّ مىخورد حديث ( 1 ) حسين بن احمد ، از محمّد بن على كوفى ، از محمّد بن اسلم جبلى ، از برخى اصحابش نقل كرده كه گفت : از حضرت رضا عليه السّلام سؤال كرده و محضرش عرضه داشتم : چرا مرد وقتى همسرش را مورد قذف قرار دهد چهار بار بايد شهادت دهد و اگر غير شوهر اين نسبت را بدهد او را مورد حدّ قرار مىدهند اگر چه پدر يا برادر آن زن باشد ؟ حضرت فرمودند : از حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام همين سؤال را كردند ، آن جناب در جواب فرمودند : علَّتش آن است كه شوهر وقتى همسرش را مورد قذف و نسبت ناروا اقرار داد به او مىگويند : چگونه دانستى كه همسرت مرتكب فحشاء شده ؟ اگر بگويد آن را با چشم خود از او ديدم ، پس موظَّف است چهار بار خدا را شاهد بگيرد اين معنا را شهادت دهد . و اين كه چطور مىتواند بگويد اين فعل را با چشم خود از او ديدم ، جهتش آن است كه براى شوهر جايز است در مواضع پنهانى كه ديگران حق ورود به آن جا را ندارند داخل شده و همسرش را زير نظر بگيرد در حالى كه اين معنا بر احدى حتّى فرزند و پدر زن جايز نيست نه در شب و نه در روز از اين رو وقتى ادّعا رؤيت با چشم نمود مىبايد چهار مرتبه خدا را بر آن گواه و شاهد قرار دهد و به ذات او قسم بخورد و امّا اگر گفت : با چشم خود اين را نديده‌ام ، در اين فرض قاذف محسوب شده و بدين ترتيب به او حدّ مىزنند مگر آنكه بيّنه عادل اقامه كند . و امّا اگر غير شوهر اين نسبت را دهد و ادّعا كند كه فعل مزبور را از زن ديده ، به او مىگويند : چگونه ديدى و چطور در پنهانى او را زير نظر قرار دادى در حالى كه در ديدنت متّهم مىباشى ؟ پس اگر صادقى ، در مرتبه تهمت بوده به ناچار بايد تو را تأديب نمود . و امّا اين كه شوهر بايد چهار مرتبه قسم بخورد جهتش آن است كه هر يك بار به جاى يك شاهد عادل محسوب مىشود .