محمّد بن يحيى عطَّار از محمّد بن احمد از ابراهيم بن هاشم ، از عمر بن عثمان ، از برخى اصحابش از حسين بن خالد ، از حضرت ابى الحسن موسى عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : ديه جنين در صورتى كه مادرش را بزنند پس وى بچه اش را از شكم سقط كند پيش از آنكه در آن روح دميده شده باشد صد دينار است كه اين مال تعلَّق به ورثه اش دارد ولى ديه ميّتى كه سرش را بريده و شكمش را شكافته‌اند به ورثه اش تعلَّق نداشته بلكه مال خودش مىباشد . محضر مباركش عرض كردم : چه فرقى بين جنين و ميّت مىباشد ؟ فرمودند : جنين موجودى است كه در آينده انتظار نفع از آن دارند ولى ميّت امرش منقضى شده و حياتش سپرى گشته و منفعتش تمام شده و رفته است لذا وقتى او را بعد از مرگش مثله كنند ديه مثله از آن خودش بوده نه ديگرى در نتيجه لازم است مال ديه را صرف انجام حجّ از طرف او نموده و با آن وجوه برّ از قبيل صدقات و غير آن را بجا آورد . باب سيصد و سى و يكم سرّ اين كه زانى را صد تازيانه و شارب خمر را هشتاد تازيانه مىزنند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از احمد بن ادريس ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از ابى عبد الله رازى ، از حسن بن على بن ابى حمزه ، از پدرش ، از ابى عبد الله مؤمن ، از اسحاق بن عمّار نقل كرده كه گفت : محضر امام صادق عليه السّلام عرض كردم : آيا زنا بدتر است يا شرب خمر ؟ حضرت فرمودند : شرب خمر . عرض كردم : پس چرا شارب خمر را هشتاد تازيانه و زانى را صد تازيانه مىزنند ؟ حضرت فرمودند : اى اسحاق حدّ هميشه يكى است و اين كه در زنا اضافه مىباشد به خاطر آن است كه زانى نطفه را تباه كرده و آن را در غير موضعى كه خدا امر نموده در آن بريزند ، ريخته است . حديث ( 2 ) على بن احمد رحمة الله عليه ، از محمّد بن ابى عبد الله ، از محمّد بن اسماعيل ، از