حضرت جعفر بن محمّد از پدرش ، از حضرت على عليهم السلام ، حضرت فرمودند : از قرض كردن دورى كنيد زيرا موجب ذلَّت در روز و حزن در شب و پرداختن آن در دنيا و آخرت مىباشد . حديث ( 3 ) احمد بن محمّد ، از پدرش ، از محمّد بن احمد ، از يوسف بن حارث از عبد الله بن يزيد ، از حياة بن شريح از سالم بن غيلان از دراج ، از ابى الهيثم ، از ابى سعيد خدرى ، وى مىگويد : از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم شنيدم كه مىفرمودند : پناه به خدا مىبرم از كفر و قرض . محضر مباركش عرض شد : آيا قرض را معادل و در عرض كفر قرار مىدهيد ؟ فرمودند : آرى . حديث ( 4 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از عبّاس بن معروف ، از حسن بن محبوب ، از حنّان بن سدير ، از پدرش ، از حضرت ابى جعفر عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : هر گناهى را كشته شدن در راه خدا جبران مىكند مگر قرض كه هيچ جابر و كفّاره اى ندارد مگر آنكه بدهكار آن را پرداخته يا رفيقش از جانب او پرداخت كند و يا صاحب قرض وى را ببخشد . حديث ( 5 ) حسين بن احمد از پدرش ، از محمّد بن احمد از ابو عبد الله الرازى از حسن بن على بن ابى عثمان ، از حفص بن غياث ، از ليث نقل كرده كه وى گفت : سعد از عمر بن ابى سلمه از ابو هريره نقل كرده كه وى گفت : نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : تا مادامى كه مؤمن قرض دارد نفسش گرفتار و ناراحت است . حديث ( 6 ) حسين بن احمد با همين اسناد از محمّد بن احمد ، از يعقوب بن يزيد از برخى اصحاب به طور مرفوعه از يكى از ائمه عليهم السّلام نقل كرده كه فرمودند : روز قيامت بدهكار را در حالى كه از همّ و حزن شكايت مىكند مىآورند ، در صورتى كه اعمال حسنه داشته باشد آنها را براى طلبكارش منظور مىكنند و اگر افعال و اعمال نيك نداشته باشد سيّئات و قبايح طلبكار را براى وى حساب مىنمايند . در زمان رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم مردى كه در عهده اش دو دينار قرض بود از دنيا رفت به