وقتى است كه پسر با كنيز مواقعه نكرده است و علَّت جواز آن است كه پسر و آنچه مال او است مال پدر مىباشد ولى در صورتى كه پسر به كنيز دخول نموده باشد البته براى پدر هم بستر شدن با كنيز مشروع نيست . و آنچه من به آن فتوى مىدهم آن است كه كنيز دختر نيز براى پدر جايز الدخول نمىباشد . باب سيصد و چهارم سرّ ناميدن طبيب به طبيب حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از احمد بن ابى عبد الله برقى با اسنادش به طور مرفوعه از حضرت امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : طبيب را قبلا معالج مىخواندند ، حضرت موسى بن عمران عليه السّلام به درگاه الهى عرضه داشت پروردگارا ، درد از كيست ؟ خدا فرمود : از من . جناب موسى عرضه داشت ، دواء از كيست ؟ خدا فرمود : از من عرض كرد : پس مردم با معالج چكار دارند كه به وى مراجعه مىنمايند ؟ خدا فرمود : با مراجعه به او فقط دلشان خوش مىشود . سپس امام عليه السّلام فرمود : بعد از اين سخن طبيب را طبيب گفتند ( يعنى موجب دلخوشى ) . باب سيصد و پنجم سرّ اين كه حق تعالى ابليس را تا وقتى معلوم مهلت داده حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از حسن بن عطيّه « 1 » نقل كرده كه وى گفت : محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم : بفرماييد چرا و براى چه خداوند عزّ و جل به ابليس فرمود تو از مهلت داده شدگانى تا وقت معلوم ؟

--> « 1 » - حسن بن عطيه حناط كوفى ، به فرموده نجاشى ثقه مىباشد .