محضر مبارك حضرت ابى عبد الله عليه السّلام عرض كردم : شنيده‌ام كه فرموده‌ايد : نيّت مؤمن از عملش بهتر است . سؤالم اين است كه چگونه نيّت بهتر از عمل مىباشد ؟ حضرت فرمودند : زيرا عمل بسا از روى رياء صورت گرفته در حالى كه نيت خالص براى پروردگار مىباشد از اين رو حق تعالى در مقابل نيّت چيزى عطاء مىفرمايد كه در قبال عمل منظور نمىكند . حضرت امام صادق عليه السّلام به عنوان شاهد اين گفتار فرمودند : بنده در روز نيّت مىكند كه در شب نماز نافله بخواند ولى به واسطه غلبه خواب اين عبادت از او فوت مىشود ، حق تبارك و تعالى برايش نماز ثبت و ضبط فرموده و نفسش را تسبيح و خوابش را صدقه محسوب مىفرمايد . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه ، از محمّد بن يحيى عطَّار ، از محمّد بن احمد ، از عمران بن موسى ، از حسن بن على بن نعمان ، از حسن بن حسين انصارى ، از برخى رجالش ، از حضرت ابى جعفر عليه السّلام آن جناب فرمودند : نيّت مؤمن از عملش برتر است زيرا وى نيت كار خيرى را مىكند ولى دركش نمىنمايد و نيّت كافر از عملش بدتر است چه آنكه كافر نيّت كار شرّى را مىكند و آرزوى انجامش را داشته ولى به آن نمىرسد . باب سيصد و دوّم سرّ حلال بودن مال فرزند براى پدر على بن احمد رحمة الله عليه ، از عمير بن ابى عبد الله ، از محمّد بن اسماعيل ، از على بن عبّاس ، از قاسم بن ربيع صحّاف ، از محمّد بن سنان ، وى گفت : حضرت ابا الحسن الرّضا عليه السّلام در جواب مسائل او مرقوم فرمودند : سرّ حلال بودن مال فرزند براى پدر و بدون اذن او و حلال نبودن مال پدر بدون اذنش براى فرزند اين است كه : فرزند در فرموده حق تعالى بخشيده شده به پدر معرّفى شده ، خداوند فرموده : * ( يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَيَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ) * ( خدا به هر كسى كه بخواهد مؤنث بخشيده و به آن كس كه دوست داشته باشد مذكَّر هبه مىكند ) و بديهى است وقتى خود فرزند بخشيده شده به پدر باشد مالش به طريق اولى موهوب او محسوب مىگردد .