حديث ( 4 ) محمّد بن على ماجيلويه ، از عمويش محمّد بن ابى القاسم ، از محمّد بن على همدانى ، از على بن ابى حمزه ، از ابو بصير نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : اگر مردم زيارت اين بيت ( بيت الله ) را ترك مىكردند قطعا حق تعالى عذاب بر ايشان نازل مىفرمود و مهلتشان هم نمىداد . حديث ( 5 ) پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير از هشام بن سالم از ابن عبّاس ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : مردمى مرتكب گناهانى شدند و از اين بابت در هراس و وحشت افتادند پس مردمى ديگر نزدشان آمده و به آنها گفتند : شما را چه مىشود ؟ آنها گفتند : گناهانى مرتكب شده و از اين جهت بيمناك هستيم . ايشان گفتند : ما گناهان شما را به عهده مىگيريم . حق تبارك و تعالى فرمود : آنها خوف داشته و ايشان جرات ، و هراسى از عذاب من ندارند ! ! در ساعت عذابش را بر آنها نازل فرمود . حديث ( 6 ) پدرم رحمة الله عليه ، از عبد الله بن جعفر از هارون بن مسلم ، از مسعدة بن صدقة ، از حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام ، حضرت فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : اى مردم ، خداوند متعال عموم را به واسطه گناه خصوصى از مردم عذاب نمىكند مشروط به اين كه گناه كنندگان پنهانى و بدون اطَّلاع عموم مبادرت به عصيان نمايند ولى اگر علنى و در حضور عموم مرتكب نافرمانى خدا شوند و عامّه مردم نيز از اعمال ايشان متأثّر نشده و آنها را از گناه باز ندارند البتّه هر دو گروه مستحقّ عقوبت خداوند متعال مىشوند . حديث ( 7 ) على بن حاتم ، از احمد بن محمّد عاصمى و على بن محمّد بن يعقوب عجلى ، اين دو از على بن الحسين ، از عباس بن على غلام حضرت ابى الحسن موسى عليه السّلام نقل كرده‌اند كه وى گفت : از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : هر گاه بندگان مرتكب گناهان شناخته نشده اى شوند حق تعالى آنها را به بلاهاى غير شناخته شده اى مبتلا مىكند .