باب دويست و نود و هشتم سرّ اين كه خداوند متعال عقوبت بندگان را تأخير مىاندازد حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از محمّد بن يحيى عطَّار از عمركى ، از على بن جعفر ، از برادرش حضرت موسى بن جعفر ، از پدرش ، از حضرت على عليهم السّلام ، حضرت فرمودند : خداوند متعال هنگامى كه بخواهد اهل زمين را به عذابى مبتلا نمايد مىفرمايد : اگر نبودند آنان كه مشتاق جلال من بوده و مساجد مرا آباد كرده و در بامدادان استغفار مىكنند البته عذابم را فرو مىفرستادم . حديث ( 2 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل از على بن الحسين السّعدآبادي ، از احمد بن ابى عبد الله البرقى ، از على بن الحكم ، از سيف بن عميره ، از سعد بن طريف « 1 » ، از اصبغ بن نباته نقل كرده كه وى گفت : امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : حق تبارك و تعالى وقتى مىبيند اهل زمين مرتكب معاصى شده و به قبائح مبادرت مىورزند قصد مىكند تمام ايشان را عذاب كند حتّى يك نفر را هم باقى نگذارد ولى چون نظرش به پيران مىافتد كه به طرف نماز گام بر مىدارند و اطفال كه قرآن مىآموزند به ايشان ترحّم نموده و عذابشان را تأخير مىاندازد . حديث ( 3 ) پدرم رحمة الله عليه ، از عبد الله بن جعفر ، از هارون بن مسلَّم ، از سعدة بن صدقه ، از حضرت جعفر بن محمّد عليه السّلام ، حضرت فرمود : پدرم عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : خداوند جلّ جلاله هنگامى كه ببيند اهل قريه اى در معاصى اسراف و زياده روى مىكنند و حال آنكه در بين ايشان سه نفر از اهل ايمان مىباشند آنان را خوانده و مىفرمايد : اى اهل عصيان اگر ميان شما مؤمنينى كه مشتاق جلال من هستند و با نمازشان زمين و مساجد مرا آباد نموده و در سحرها از خوف من استغفار و طلب آمرزش مىكنند نبودند عذابم را بر شما فرو مىفرستادم و باكى هم نداشتم .

--> « 1 » - سعد بن طرف الحنظلي معروف به سعد الخفّاف ، وى صحيح الحديث مىباشد .