زيرا چنين طلاقى از نظر شما حكمى نداشته و باطل است از اين رو همسران شما از شما با اين طلاق جدا نمىشوند لا جرم حرام است با ديگران ازدواج كنند حتى با اهل خلاف كه اين طلاق را صحيح مىدانند ولى چون به عقيده آنها اين طلاق موجب جدايى زن از شوهرش مىباشد از اين رو با زنان ايشان كه چنين طلاقى گرفته‌اند و به عقيده خودشان از شوهرشان جدا شده‌اند براى شما ازدواج با ايشان حلال است . باب دويست و هشتاد و پنجم سرّ محصن شدن مرد آزاد به واسطه داشتن كنيز حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از ابراهيم بن مهزيار ، از برادرش على ، از حسن بن سعيد ، از صفوان بن يحيى ، از اسحاق بن عمّار نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابا ابراهيم عليه السّلام پرسيدم : مردى با داشتن كنيزك فراشى و خدمتكار كه با هر دو تماس و نزديكى مىكند مرتكب زنا شده ، آيا بودن كنيزك نزد وى او را محصن كار قرار مىدهد تا زنا از قبيل زنا محصن باشد يا نه ؟ حضرت فرمودند : آرى زيرا اين مرد كسى نزدش هست كه نياز به ارتكاب زنا نداشته باشد . عرض كردم : اگر همسر موقّت داشته باشد آيا محصن محسوب مىشود ؟ حضرت فرمودند : خير ، احصان در صورت داشتن حليله دائمى تحقّق پيدا مىكند . مقاله مرحوم مصنّف مصنّف اين كتاب محمّد بن على ( صدوق ) مىگويد : اين حديث به همين نحوى كه ذكر شد نقل گرديده و من نيز مطابق آنچه وارد شده آن را در اينجا آوردم زيرا حديث مشتمل است بر ذكر علَّت و سبب ولى آنچه فتواى من بوده و در اين حكم مورد اعتمادم مىباشد سه حديثى است كه در اين باب به شرح زير وارد شده است : 1 - محمّد بن الحسن رضى الله عنه از محمّد بن الحسن الصفّار ، از احمد و عبد الله فرزندان محمّد بن عيسى از محمّد بن ابى عمير ، از حمّاد ، از حلبى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند : نه مملوك و كنيز مرد آزاده را محصن قرار مىدهد و نه عبد زن آزاده را در شمار محصنين مىآورد .