شنيد عدّه نگه دارد ؛ زيرا مىخواهد به پاس احترام شوهرش كه از دنيا رفته زينت نمودن را ترك نمايد پس مىبايد از همان هنگام شنيدن خبر مرگ ترك زينت كند اگر چه مرگ شوهر در زمانى بسيار قبل اتّفاق افتاده باشد . باب دويست و هشتاد و دوّم سرّ اين كه در ثبوت زنا چهار شاهد لازم است ولى در ثبوت قتل دو شاهد كافى است حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از على بن اشيم از اصحابى كه آن را از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام روايت كرده‌اند : به حضرت عرض شد : چرا در زنا چهار شاهد لازم بوده ولى در قتل دو شاهد كافى است ؟ حضرت فرمودند : خداوند تبارك و تعالى متعه و ازدواج موقّت را براى شما حلال نموده و چون مىدانست اين ازدواج مورد انكار قرار مىگيرد لا جرم به منظور احتياط و مصلحت شما چهار شاهد را براى ثبوت زنا اعتبار فرمود و اگر چنين حكمى نمىنمود بسا در موردى كه شما نكاح موقّت نموده‌ايد مورد نسبت سوء واقع مىشديد و زانى تلقّى مىگرديديد و حكم آن بر شما اجراء مىشد ولى بعد از اعتبار قيام چهار شاهد چون كمتر اتّفاق مىافتد كه چهار شاهد عادل بر وقوع امرى ( زنا ) متّفقا به توانند شهادت دهند لا جرم از پيامدهاى سوء آن بدين ترتيب محفوظ گرديده‌ايد . حديث ( 2 ) على بن احمد از محمّد بن ابى عبد الله ، از محمّد بن اسماعيل ، از على بن عبّاس ، از قاسم بن ربيع صحّاف از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت : حضرت رضا عليه السّلام در جواب مسائلش در مكتوبى مرقوم فرمودند : در زنا چهار شاهد عادل و در سائر حقوق دو شاهد كافى است ، زيرا سنگسار كردن محصن ( مرد زندار و زن شوهردار با شرائطى كه در كتب فقهى مذكور است ) امر سخت و سنگينى است چه آنكه در آن قتل نفس بوده لا جرم شهادت در آن دو برابر