اين دو ، دو جانور از جانوران دريايى بوده كه دور دنيا جريان دارد ، آن دريا در جايى مىباشد كه كشتى بدان نرسيده و تدبيرى در آن كار نمىكند . اين دو از اصناف مسوخ شمرده شده‌اند و آنان كه پنداشته‌اند : سهيل و زهره همان دو ستاره معروف مىباشند اشتباه كرده‌اند ، چنانچه اعتقاد به فرشته بودن هاروت و ماروت نيز خطاء است چه آنكه اين دو ، دو موجود روحانى بوده كه آفريده و آماده شده بودند براى فرشته شدن ولى نرسيدند به حدّ فرشتگان ، رنج و محنت و گرفتارى را پذيرفتند و خود را در بوته امتحان قرار دادند ، پس واقع شد در باره آنها آنچه واقع شد ، اگر ايشان فرشته بودند از ارتكاب گناه بر كنار مىماندند و عصيان و نافرمانى نمىكردند در حالى كه از اين ابتلاء به سلامت بيرون نيامدند ، و اين كه خداوند متعال در كتابش ( قرآن ) اين دو را ملك خوانده مراد اين است كه : ايشان را آفريديم تا ملك و فرشته شوند نه آنكه بالفعل فرشته مىباشند چنانچه حق تعالى به پيامبر گراميش مىفرمايد : * ( إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ) * ( پيامبر تو مرده و ايشان نيز مردگانند ) يعنى به زودى تو و ايشان مىميريد نه اين كه بالفعل از مردگان هستيد . باب دويست و چهلم سرّ اين كه مؤمن گاهى مرتكب محرّمات شده و كافر زمانى حسنات را انجام مىدهد حديث ( 1 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رضى الله عنه از على بن حسين سعدآبادى ، از احمد بن ابى عبد الله ، از پدرش ، از عبد الله بن محمّد همدانى ، از اسحاق قمى نقل كرده كه وى گفت : بر حضرت ابى جعفر امام باقر عليه السّلام وارد شده محضرش عرض كردم : فدايت شوم ، بيان فرماييد : آيا مؤمن زنا مىكند ؟ فرمودند : خير . عرض كردم : آيا لواط مىكند ؟ فرمودند : خير . عرض كردم : آيا مسكر و شراب مىآشامد ؟ فرمودند : خير . عرض كردم : مرتكب گناه مىشود ؟