مىباشد بايد از شارب مسكر اجتناب و احتراز كند چه آنكه بين ما و شارب مسكر هيچ ارتباطى نمىباشد . حديث ( 2 ) محمّد بن على ماجيلويه ، از عمويش محمّد بن ابى القاسم ، از محمّد بن على كوفى ، از عبد الرحمن بن سالم ، از مفضّل بن عمر نقل كرده كه وى گفت : محضر امام صادق عليه السّلام عرض كردم : براى چه خدا شراب را حرام كرده است ؟ حضرت فرمودند : خداوند متعال شراب را به خاطر تأثيرى كه داشته و فسادى كه ايجاد مىكند حرام فرموده زيرا شراب موجب پيدا شدن ارتعاش در شارب آن بوده و نور و جوانمردى او را از بين برده و وادارش مىكند كه بر ارتكاب محرّمات جرات پيدا كرده و بر ريختن خونها مبادرت نموده و بر مرتكب شدن زنا اقدام نمايد و اساسا شارب خمر وقتى مست شد اطمينانى نيست بلكه بسا با محارم خود نزديكى كرده در حالى كه عقل و ادراكش بجا نيست و شرب خمر در شارب آن ايجاد نمىكند مگر هر شرّ و بدى را . حديث ( 3 ) محمّد بن الحسن رحمة الله عليه از محمّد بن الحسن الصفّار ، از يعقوب بن يزيد ، از ابراهيم از ابى يوسف ، از ابى بكر حضرمى از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام ، حضرت فرمودند : غناء لانه و محلّ پيدا شدن نفاق بوده و شرب خمر كليد هر بدى و شرّى مىباشد و شارب خمر به منزله بت پرست بوده ، وى كتاب خدا را تكذيب مىنمايد زيرا اگر كتاب حق تعالى را تصديق مىكرد حرام خدا را حرام مىدانست . باب دويست و بيست و پنجم سرّ بدتر بودن شرب خمر از ترك نماز حديث ( 1 ) پدرم رضى الله عنه از ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از محمّد بن ابى عمير ، از اسماعيل بن يسار نقل كرده كه وى گفت : مردى از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيد : آيا شرب خمر بدتر است يا ترك نماز ؟ حضرت فرمودند : شرب خمر از ترك نماز بدتر است ، سپس فرمودند : مىدانى چرا ؟