صلوات الله عليهما و يارانش را كشتند . و امّا خوردن مال يتيم ، اين مردم سهم خمس كه خدا براى ما قرار داده است را برده و به ديگران دادند . و امّا نافرمانى و حق ناشناسى پدر و مادر : خدا در كتابش فرموده : پيغمبر به مردم از خودشان سزاوارتر است به مراعات و اطاعت كردن و همسران آن حضرت مادران مؤمنين محسوب مىشوند ، رسول خدا را در باره فرزندانش نافرمانى و حق كشى كردند و حضرت خديجه امّ المؤمنين را نيز نسبت به فرزندانش عصيان و نافرمانى نمودند . و امّا نسبت ناروا به زنان شوهردار و عفيفه دادن : همانا فاطمه زهراء را بر سر منبرهاى خود به نسبت ناروا متّهم كردند . و امّا فرار از جهاد : با كمال ميل و رغبت و بدون هيچ هراسى دست بيعت به امير المؤمنين عليه السّلام دادند ولى سپس از او گريختند و حضرتش را به خود واگذاردند . و امّا انكار حق ما : اين امرى است كه در آن نزاعى نبوده و همگان معترف به آن مىباشند . حديث ( 2 ) محمّد بن الحسن بن احمد بن وليد رحمة الله عليه از محمّد بن الحسن الصفّار ، از ايّوب بن نوح و ابراهيم بن هاشم از محمّد بن ابى عمير ، از برخى اصحابش ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : در كتاب على عليه السّلام يافتيم كه : معاصى كبيره پنج تا است به اين شرح : شرك ، نافرمانى و حق ناشناسى پدر و مادر ، رباخوارى پس از دانستن حكم آن ، گريز از جبهه جنگ ، پس از كوچ به كشور اسلامى دوباره به كشور اهل كفر رفتن . حديث ( 3 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از حسين بن محبوب ، از عبد العزيز عبدى از عبيد بن زراره ، وى مىگويد : محضر امام صادق عليه السّلام عرض كردم : از معاصى كبيره به من خبر دهيد كه آنها كدامند ؟ حضرت فرمودند : معاصى كبيره پنج تا بوده و آنها عبارتند از آنچه كه خداوند متعال بر آن آتش دوزخ را واجب فرموده ، حق تبارك و تعالى در قرآن مىفرمايد : كسانى كه اموال يتيمها را از روى ستم مىخورند در شكمهايشان آتش وارد مىنمايند و به زودى در آتش فروزان دوزخ خواهند افتاد .