مالى پرداختم و از اموالى كه با من بود مقدارى زائد آمد كه مبلغى از آن را در قبال ظروفى كه سگان ايشان در آن ولوغ « 1 » مىكردند و ريسمانهاى چوپانهاى ايشان كه نابود شده بود اعطاء نمودم و از مقدار زائد ديگر جزئى را بابت وحشت زنان و به فزع آمدن كودكان و بخشى را در ازاء آنچه دانسته يا نمىدانستند كه چيست تلف شده به آنها دادم و بالاخره مقدار مالى كه از پرداخت جملگى زائد آمد به ايشان داده تا از شما راضى و خشنود گردند . رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : به ايشان پرداختى تا از من راضى شوند ؟ يا على خدا از تو راضى گردد ، تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى هست منتهى بعد از من پيامبر نمىباشد . باب دويست و بيست و سوّم سرّ واجب شدن آتش جهنم بر اهل گناهان كبيره حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از على بن حسان واسطى ، از عمويش عبد الرحمن بن كثير از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند : كبائر هفت تا است كه دستور آنها در باره ما نازل شده و از جهت مخالفت و هتك حرمت ما تحقّق پيدا مىكنند ، اوّلى آنها شرك به خداى بزرگ بوده ، دوّم : كشتن نفسى كه خدا كشتنش را حرام كرده ، سوّم : خوردن مال يتيم ، چهارم : نافرمانى پدر و مادر و حق ناشناسى ايشان ، پنجم : نسبت ناروا به زن پاكدامن و شوهردارى دادن ، ششم : فراز از جهاد ، هفتم : انكار حق ما اهل بيت را نمودن . و امّا شرك به خداى بزرگ : خداوند متعال در باره ما آياتى در قرآن مجيد نازل فرموده « 2 » . و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نيز راجع به ما سفارشاتى نموده « 3 » ولى اين مردم خدا و رسولش را تكذيب كرده و به خدا شرك آورده‌اند . و امّا كشتن نفسى كه خدا آن را حرام كرده : اين مردم حضرت حسين بن على

--> « 1 » - كلمه « ولوغ » به ضم واو و لام عبارت است از آشاميدن سگ آنچه را كه در ظرف است با زبانش . « 2 » - مانند آيه ( 23 ) از سوره شورى : * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . « 3 » - نظير حديث ثقلين : انّى تارك فيكم الثقلين ، كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض « بحار الانوار » ، ج ص ( 226 ) .