حضرت فرمودند : اگر وى توانگر و ثروتمند است بر او يك شتر واجب بوده و اگر متوسط الحال است گاو بايد بدهد و در صورتى كه فقير است گوسفند بر عهده اش مىآيد ، سپس فرمودند : توجه داشته باش كفّاره ياد شده نه به خاطر احتلام و خروج منى از او است بلكه علَّتش نظر كردن وى به چيزى است كه نگاه به آن حلال و جايز نيست . باب دويست و پانزدهم سرّ اين كه حج افضل و برتر از نماز و روزه گرديده است حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از صفوان از سيف تمّار « 1 » ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : پدرم مىفرمود : حجّ از نماز و روزه افضل مىباشد و جهتش آن است كه : نمازگزار براى ساعتى از اهل خود رو مىگرداند و به عبادت مشغول مىشود و روزه دار صرفا به مقدار روشنى روز از همسرش خوددارى مىنمايد ولى حاجى بدنش را به تعب انداخته و نفسش را در تنگنا قرار داده و مالش را صرف نموده و غيبتش از اهل و همسرش طولانى بوده نه به مالش اميد داشته و نه به تجارتش از اين رو اين عبادت از نماز و روزه برتر مىباشد و نيز پدرم مىفرمود : نيست كسى برتر و افضل از مردى كه به حج آمده و اهلش را به دنبال آورده در حالى كه مردم در صحراى عرفات وقوف داشته و راست و چپ بيابان را اشغال كرده‌اند ، وى اهلش را به حجّ آورده و در ميان اين انبوه جمعيّت كه واقع مىشود خدا را طلب مىكند و از او مىخواهد كه اهلش را محافظت نمايد . حديث ( 2 ) و با همين اسناد ، از صفوان و فضاله ، از قاسم بن محمّد ، از كاهلى نقل كرده كه وى گفت : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام شنيدم كه از حج ذكرى به ميان آورده و بعد فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند :

--> « 1 » - مرحوم ممقانى در رجال وى را توثيق نموده است .