از حج برايش بهتر است . حضرت فرمودند : اگر مردم اين كار را بكنند ، اين بيت تعطيل مىشود در حالى كه خداوند متعال آن را براى قيام مردم از آن جا جعل فرموده است . حديث ( 2 ) و با همين اسناد از حسين بن سعيد ، از ابن ابى عمير ، از عمر بن اذينه نقل كرده ، وى گفت از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام راجع به معناى آيه شريفه * ( وَلِلَّه عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْه سَبِيلًا ) * پرسيده و عرضه داشتم ؟ مقصود فقط حجّ است نه عمره ؟ حضرت فرمودند : خير هر دو مراد مىباشند يعنى هر كس استطاعت براى هر كدام را كه پيدا نمود بايد آن را بجا آورد زيرا هر دو فرض و واجب مىباشند . حديث ( 3 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رحمة الله عليه از عبد الله بن جعفر حميرى از احمد بن محمّد ، از حسن بن محبوب از خالد بن جرير « 1 » ، از ابى الرّبيع الشّامى نقل كرده كه وى گفت : از حضرت امام صادق عليه السّلام راجع به فرموده حق عزّ و جل : * ( وَلِلَّه عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْه سَبِيلًا ) * سؤال شد ؟ حضرت فرمودند : مردم در تفسيرش چه مىگويند ؟ محضر مباركش عرض شد : مىگويند مقصود از « سبيل » و استطاعت داشتن توشه و مركب است . حضرت فرمودند : اگر كسى توشه و مركب داشته باشد به قدر قوت عيالش به حدّى كه از مردم بىنياز باشد و بگوييم بر وى حج واجب است و بايد آن را صرف رفتن به حج بكند و اين مقدار از زاد و راحله از عيال سلب كرده و در اين راه صرف كند لازمه اين حكم آن است كه مردم هلاك مىشوند زيرا طول اين مدّت كه وى مىرود و برمىگردد عيالش از چه گذران كنند ! ! محضرش عرض شد : پس مقصود از سبيل و استطاعت چيست ؟ حضرت فرمودند : توسعه در مال به قدرى كه با مقدارى از آن حج رفته و مقدارى ديگر از آن را براى قوت عيالش بگذارد چنانچه در مورد زكات حق تعالى آن را بر كسى واجب كرده كه مالك دويست درهم باشد كه پنج درهم آن را به عنوان زكات داده

--> « 1 » - مرحوم ممقانى در رجال فرموده : وى حسن است زيرا نه در مورد مدح قرار گرفته و نه ذمّ .