در غير حرم جنايت كرده سپس به حرم پناهنده شده آيا حدّ بر او اقامه مىكنند ؟ حضرت فرمودند : خير ، ولى طعام و آب به او نداده و با وى سخن نگفته و بيع و شراء ننمايند و وقتى چنين كردند اميد است كه از حرم بيرون بيايد آنگاه بر وى حدّ جارى كنند و اگر در حرم مرتكب جنايت شد حدّ بر وى جارى مىكنند زيرا وى احترام حرم را رعايت نكرد . باب صد و نود و چهارم سرّ ناميده شدن ابطح به ابطح حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن خالد ، از پدرش از محمّد بن سنان ، از اسماعيل بن جابر و عبد الكريم بن عمرو ، از عبد الحميد بن ابى الديلم « 1 » ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : ابطح را به اين خاطر ابطح ناميدند كه جناب آدم عليه السّلام امر شد خود را در سنگلاخ و قسمت پست وادى جمع به روى زمين افكند ، حضرتش چنين كرد تا صبح طالع شد پس از آن به وى امر گرديد بالاى كوه اين وادى رود پس چنين نمود ، آنگاه مأمور شد بعد از طلوع آفتاب به گناهش اعراف نمايد ، پس اعتراف نمود در اين هنگام حق تعالى از آسمان آتشى فرستاد و آن آتش قربانى او را گرفت و بدين ترتيب توبه اش مقبول قرار گرفت . باب صد و نود و پنجم سرّ اين كه محرم در صورت اضطرار اكل صيد برايش جايز است و علَّت روايتى كه خوردن ميته را براى او تجويز نموده حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از محمّد بن يحيى عطَّار ، از عمركى ، از على بن جعفر ، از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام ، على بن جعفر مىگويد : از برادرم پرسيدم : محرم هر گاه مضطرّ باشد كه از صيد و ميته تناول كند و معتقدم كه حق تعالى صيد را حرام و ميته

--> « 1 » - مرحوم علَّامه در خلاصه مىفرمايد : ابن الغضائرى گفته است كه وى ضعيف مىباشد .