چهار ماه است مباح و آنها را در اين چهار ماه در توسعه و آزادى مطلق قرار داد چنانچه در قرآن كريم مىفرمايد : * ( فَسِيحُوا فِي الأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ ) * « 1 » يعنى پس اى مشركان سير كنيد در زمين و از ترس تعرّض مسلمانان در امان باشيد به مدّت چهار ماه . فلذا حق تعالى تا چهار ماه از مراسم حج گذشته گناهان آنان كه بيت الله را زيارت كرده‌اند مىبخشد و منظور نمىفرمايد . باب صد و نود و دوّم سرّ نحوه خارج شدن رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم از مشعر بر خلاف اهل جاهليّت حديث ( 1 ) پدرم رضى الله عنه از سعد بن عبد الله از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از صفوان بن يحيى و ابن ابى عمير و فضاله از معاوية بن عمّار از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، آن جناب فرمودند : اهل جاهليّت وقتى از مشعر مىخواستند خارج شوند صبر مىكردند تا خورشيد طلوع كند سپس مىگفتند : ثبير طالع شد و تابيد ( مقصودشان از « ثبير » خورشيد بود ) تا ما مكان خود را تغيير دهيم ( يعنى از مشعر بيرون بياييم ) . آنها وقتى از مشعر خارج مىشدند اسبها و شتران را سريع مىتاختند ولى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بر خلاف آنها با آرامى و سنگينى و با ذكر خدا و استغفار كردن از مشعر بيرون مىرفتند و پيوسته زبانشان حركت مىكرد . باب صد و نود و سوم سرّ اين كه بر جانى در حرم اقامه حدّ كرده ولى جانى در غير حرم وقتى پناهنده به حرم شد حدّ بر او اقامه نمىكنند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از ابراهيم بن مهزيار ، از برادرش على ، از ابن ابى عمير ، از حفص بن بخترى ، وى گفت : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم : مردى

--> « 1 » - سوره توبه آيه