و مسّ نمىكنند ؟ پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نزديكش رفته و به آن فرمودند : آرام بگير ، سلام بر تو باد ، مهجور و كنار گذارده نشدى . باب صد و شصت و چهارم سرّ اين كه چرا حق تعالى حجر الاسود را در ركنى كه فعلا در آن است قرار داد نه در اركان ديگر و علَّت بوسيدن آن و سبب اخراجش از بهشت و وجه قرار دادن ميثاق را در آن حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از محمّد بن يحيى عطَّار ، از محمّد بن احمد از موسى ، از عمر ، از ابن سنان از ابو سعيد قمّاط ، از بكير بن اعين ، وى مىگويد : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم : براى چه خداوند متعال را در ركنى كه فعلا در آن است قرار داد نه در اركان ديگر ؟ و براى چه بوسيده مىشود ؟ و براى چه از بهشت اخراج شد ؟ و براى چه ميثاق و عهد بندگان در آن قرار داده شده نه در ساير اركان فدايت شوم از اين علل مرا با خبر كنيد كه سرگردان و متحيّر مىباشم ؟ بكير مىگويد : امام عليه السّلام فرمودند : از مسأله بسيار مشكل و سختى پرسيده و پىگيرى نمودى ، پس بدان و دلت را فارغ بدار و گوش فرا بده ان شاء الله به تو خبر مىدهم ، خداوند تبارك و تعالى حجر الاسود را كه سنگ گرانبهايى بود از بهشت بيرون آورد و نزد حضرت آدم قرار داد و در آن ركن را وضع كرد زيرا ميثاق و پيمان خلائق در آن بود و توضيح آن اين است كه : زمانى كه ذريّه بنى آدم از پشت آنها خارج شده و حق تعالى در همان مكان از آنها اخذ ميثاق نمود و ايشان را رؤيت كرد و نيز از همان مكان طير و پرنده بر حضرت قائم عليه السّلام هبوط نمود ، اوّلين كسى كه با قائم آل محمّد عليهم السّلام بيعت نمود همان طير است كه به خدا سوگند جبرئيل عليه السّلام بود و به همان مقام حضرتش تكيه خواهد داد و آن تكيه گاه حجّت و برهان است بر حضرت قائم عليه السّلام چنانچه شاهد است براى هر كسى كه با آن جناب در آن مكان وفاء به عهد كرده و نيز شهادت مىدهد براى كسى