و امّا جمادات را مورد نعمت قرار داد : به خاطر آنكه حق تعالى آنها را با قدرت خود نگاه داشت ، جمادات متّصل را از جدا شدن نگاه داشت و جمادات منفصل را از اتصال و چسبيدن حفظ كرد ، آسمان را از افتادن بر روى زمين مصون داشت مگر آنكه خود به آن اذن سرنگون شدن دهد چنانچه زمين را از فرو رفتن حفظ كرد مگر وقتى كه خود به آن چنين امرى فرمايد ، حق تعالى به بندگانش مهربان و رحيم مىباشد . سپس امام عليه السّلام فرمودند : ربّ العالمين يعنى حق تعالى مالك و خالق عالميان بوده روزى آنها را به سويشان مىفرستد از آن جايى كه مىدانند و نمىدانند ، روزى بندگان بينشان تقسيم شده و تمام انسانها از آن بهره مند هستند نه تقواى متّقى و پرهيزكار آن را زياد كرده و نه عصيان و فجور معصيتكار آن را ناقص و كم نموده ، بين ما و آن رزق حجاب و پرده اى است كه رزق طالب آن مىباشد اگر يكى از شما بخواهد از روزى خود فرار كرده و بگريزد ، روزى به طلبش آمده همان طورى كه مرگ به طلبش مىآيد . خداوند جلّ جلاله مىفرمايد : بگوييد : حمد براى خدا است در مقابل نعمتهايى كه به ما داده است و در كتب پيشينيان قبل از اين كه آفريده شويم ما را ياد كرده است ، پس در اين عبارت بر حضرات محمّد و آل محمّد صلوات الله عليهم اجمعين و شيعيان ايشان واجب شده كه خدا را شكر نموده و در مقابل برترى و تفضيلى كه به ايشان بر سائر امم داده از او قدردانى كنند . شرح خبرى كه در كتب پيشينيان از حضرات محمّد و آل محمّد عليهم السّلام و شيعيان ايشان ياد شده است و امّا شرح خبر مزبور : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : زمانى كه خداوند عزّ و جل حضرت موسى بن عمران عليه السّلام را مبعوث فرمود و وى را برگزيد و دريا را برايش شكافت و بنى اسرائيل را نجات داد و تورات و الواح را به وى اعطاء فرمود خود را در دربار ذو الجلال صاحب مكان و شرف ديد لذا به پروردگار عرض كرد : پروردگارا ، به من كرامتى دادى و عنايتى فرمودى كه به احدى قبل از من چنين توجّهى نفرمودى . خداوند عزّ و جلّ فرمود : اى موسى آيا مىدانى كه محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نزد من از تمام فرشتگان و جميع مخلوقاتم برتر و بالاتر است ؟