را با شستن از عرق و پليدى پاكيزه نمايد آنگاه وارد آن شود . باب صد و پنجاه و دوّم سرّ به شتاب حركت كردن و قدمهاى متوسّط برداشتن در دور بيت حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن ابى عبد الله ، از ابن فضّال ، از ثعلبة از زراره يا محمّد بن مسلم ، وى مىگويد : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم آيا مرد در طواف بيت با برداشتن قدمهاى متوسّط به شتاب حركت بكند ؟ حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم وقتى به مكَّه آمدند و حاكم بين آن جناب و مشركين مكَّه كتاب خدا بود امر فرمودند كه لشكريان جست و خيز نموده و از خود چابكى و زرنگى نشان دهند و نيز به آنها فرمود : بازوهاى خود را بيرون آوريد و خود آن جناب دو بازوى خود را بيرون آورده سپس دور بيت با قدمهاى نه بلند و نه كوتاه بلكه متوسّط به شتاب و سرعت حركت كردند تا بدين وسيله به مشركين مكَّه نشان دهند كه رنج و تعب و خستگى به آنها نرسيده است و به همين خاطر مردم در وقت طواف دور بيت به صورت رمل يعنى با قدمهاى متوسط و در عين حال با شتاب و سرعت حركت مىكنند ، سپس امام عليه السّلام فرمودند : و من راه مىروم و آهسته حركت مىنمايم همان طورى كه على بن الحسين عليهما السّلام آهسته راه مىرفتند . حديث ( 2 ) و با همين اسناد مذكور از ثعلبه ، از يعقوب احمر نقل شده كه وى گفت : حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند : در جنگ حديبيّه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم با اهل مكَّه براى سه سال صلح نموده و صلح نامه اى به امضاء رساندند سپس داخل مكَّه شده و نسك و اعمال حج را بجا آوردند در اين اثنا به تعدادى از اصحابشان عبور كردند كه آنها در آستانه كعبه نشسته بودند ، حضرت فرمودند : آن گروه كه بر قلَّه كوهها هستند قوم شما بوده و شما را نمىبينند ، معتقدند كه شما ضعيف و ناتوان هستيد ، آن جماعت پس از استماع اين كلام به پا خاسته و تنپوشهاى خود را محكم كرده و دستها را سخت بر كمر گرفته سپس دور كعبه با قدمهاى متوسط و در عين حال با سرعت و شتاب حركت نمودند تا بدين وسيله به آنها نشان دهند كه از پاى نيافتاده و رنج و مشقّت ايشان را ناتوان نكرده است .