برمكى از على بن عبّاس از قاسم بن ربيع صحّاف « 1 » ، از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت : حضرت ابا الحسن الرّضا عليه السّلام در جواب مسائل وى مرقوم فرمودند : مكَّه را از اين جهت مكَّه ناميده‌اند كه مردم در آن جا فرياد مىزدند و هر كسى كه آن جا را قصد مىكرد مىگفتند فلانى فرياد كشيد و به همين معنا آمده است فرموده حق تعالى در قرآن شريف : * ( وَما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَتَصْدِيَةً ) * ( نمازشان در بيت الله چيزى غير از فرياد و كف زدن نبود ) پس « مكاء » تصفير و فرياد باشد و « تصديه » كف زدن را گويند . باب صد و سى و هفتم سرّ ناميده شدن مكَّه به نام بكَّه حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن الحسن ، از جعفر بن بشير ، از عزرمى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : مكَّه را به خاطر اين بكَّه ناميدند كه مردم در آن تباكى و زارى مىكنند . حديث ( 2 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رحمة الله عليه ، از على بن الحسن سعدآبادى ، از احمد بن ابى عبد الله برقى ، از حسن بن محبوب ، از عبد الله بن سنان ، وى مىگويد : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم : چرا كعبه را بكَّه خوانده‌اند ؟ حضرت فرمودند : زيرا مردم در آن و در اطرافش مىگريند . حديث ( 3 ) پدرم رحمة الله عليه از ادريس ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از على بن نعمان ، از سعيد بن عبد الله اعرج ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند : مكانى كه بيت قرار دارد بكَّه است و شهر را كه مسجد الحرام در آن است مكَّه گويند .

--> « 1 » - قاسم بن ربيع صحّاف ، از اهل كوفه بوده و به فرموده علَّامه ( ره ) در خلاصه وى غالى و در حديثش ضعيف و غير قابل اعتناء است .