ابى المغراء ، از حسن حذّاء از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : زكات فطره بر هر صغير و كبير ، آزاد يا بنده مرد يا زن يك صاع ( يك من ) از كشمش يا جو و يا ذرّت واجب مىشد و چون در زمان معاويه مردم تنگدست و كم بضاعت شدند از اين رو عدول به نيم صاع از گندم كردند . حديث ( 2 ) محمّد بن الحسن ، از حمّاد بن عيسى ، از معاوية بن وهب ، وى مىگويد : از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند : در زكات فطره سنّت جارى شده به اين كه يك صاع از خرما يا كشمش و يا جو بپردازند ، و چون در زمان عثمان گندم فراوان شد و نزد مردم قيمت پيدا كرد عثمان گفت : نيم صاع از گندم برابر است با يك صاع جو . حديث ( 3 ) محمّد بن حسن از على بن الحسن بن فضّال ، از عباد بن يعقوب « 1 » ، از ابراهيم بن ابى يحيى ، از حضرت ابى عبد الله از پدر بزرگوارش عليهما السّلام ، حضرت فرمودند : اوّلين كسى كه دو مدّ ( دو چارك ) از گندم را معادل يك من از خرما قرار داد عثمان بود . حديث ( 4 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از يعقوب بن يزيد ، از ياسر القمى « 2 » ، از حضرت ابى الحسن الرّضا عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : مقدار زكات فطره يك من گندم يا خرما يا كشمش مىباشد و معاويه گندم را تخفيف داد و كمتر حساب نمود . باب صد و سىام سرّ اين كه مروى است همسايه ها به زكات فطره از ديگران سزاوارترند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه ، از على بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى ، از يونس بن عبد الرّحمن ، از اسحاق بن عمّار ، از حضرت ابى ابراهيم عليه السّلام ، اسحاق بن عمار مىگويد : از آن حضرت پرسيدم : آيا زكات فطره را به غير نزديكانم يعنى همسايه هاى فقير خود

--> « 1 » - عباد بن يعقوب الرّواجنى به فرموده مرحوم علَّامه در خلاصه عامّى المذهب است . « 2 » - ياسر القمى خادم الرّضا عليه السّلام ، مرحوم ممقانى در رجال فرموده كه وى حسن است .