باب صد و نوزدهم سرّ اين كه مجامعت در روز براى مسافرى كه شكستن نماز بر او واجب است جايز نيست حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن الحسين بن ابى الخطاب ، از محمّد بن عبد الله هلال ، از علاء از محمّد بن مسلم ، از حضرت ابى عبد الله عليه السلام ، حضرت فرمودند : هر گاه مردى در ماه رمضان مسافرت نمود نبايد در روز با زنان نزديكى كند زيرا اين عمل بر او حرام است . باب صد و بيستم سرّ اين كه اگر كسى روزه مستحبى داشت و بر برادر دينى خود وارد شد و روزه‌اش را ادامه نداد بلكه افطار كرد دو اجر برايش منظور مىشود حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله از احمد بن محمّد ، از محمّد بن الحسين بن علان ، از محمّد بن عبد الله ، از عبد الله بن جندب ، از يكى از صادقين عليهم السّلام ، از حضرت فرمودند : كسى كه بر برادر مؤمنش وارد شود در حالى كه روزه دار مىباشد اگر روزه‌اش را افطار كند دو اجر و ثواب برايش مىباشد ، يك اجر به خاطر اين كه نيّت روزه داشته و اجر ديگر به خاطر ادخال سرور بر برادر مؤمنش . حديث ( 2 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از محمّد بن عيسى ، از حسن بن ابراهيم ، از سفيان ، از داود رقّى ، وى مىگويد : از حضرت ابا عبد الله عليه السلام شنيدم كه مىفرمودند : افطار نمودن تو در منزل برادر مؤمن و مسلمانت هفتاد يا نود برابر از روزه داشتنت برتر و افضل مىباشد . حديث ( 3 ) احمد بن محمّد ، از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن الحسين ، از صالح بن عقبه ، از